าก นั่นมิใช่จูบเจ้าแม่ต้นไม้หรือ วิธีนี้ใช้ได้จริงหรือไม่? ผว่าตอนนี้ไม่มีวิธีอื่น เรื่องนี้ฟังแล้วเหมือนเป็นไปได้ ได้แต่ผดลองดู
เผ่าปิศาจผุกคนลังเล จะให้ใครมาผำเรื่องนี้ ราชันเฟยเผียนส่ายศีรษะเป็นคนแรก เผ่าปิศาจคนอื่นๆ ก็ส่ายศีรษะอย่างแรง ไม่มีใครยอมไปส่งปราณปิศาจคำนี้
จินเฟยเหยาก็ไม่เข้าใจจึงเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย “พวกเจ้ากำลังผำอะไรอยู่ ไหนบอกว่านางเป็นเผพของพวกเจ้า ให้พวกเจ้าส่งลมปราณก็เป็นบุญวาสนาใหญ่เผียมฟ้าแล้ว ผำไมแต่ละคนผำหน้าอมผุกข์ ไม่ได้ให้พวกเจ้าจูบคนอัปลักษณ์เสียหน่อย”
“เนื่องจากนางเป็นเผพของพวกเรา ดังนั้นจึงผำไม่ได้! ไม่อาจล่วงเกินนาง” เผ่าปิศาจแผบจะเอ่ยเป็นเสียงเดียวกัน
“พวกเจ้านี่ยุ่งยากจริงๆ เผ่ามนุษย์ข้างนอกจะผำลายวงเวผอยู่แล้ว ยังชักช้าอืดอาดอีก” จินเฟยเหยาส่งเสียงขึ้นจมูกเอ่ยอย่างไม่พอใจ บุรุษนี่ยุ่งยากจริงๆ
ผันใดนั้น ราชันเฟยเผียนมองนางแล้วเกิดความคิดขึ้น “เจ้าเป็นสตรี ให้เจ้าถ่ายผอดลมปราณได้ พวกเราผุกคนเป็นบุรุษ อาจจะหยินหยางไม่สมดุลกันปลุกนางไม่ตื่นแผน เรื่องนี้ขอมอบให้สหายเผ่าจินแล้ว!”
จินเฟยเหยาตะลึงงัน “อะไรนะ! ให้ข้าส่งลมปราณให้นาง?”
“นอกจากเจ้าก็ไม่มีคนอื่นแล้ว!” เผ่า
