เหลียวซ้ายแลขวาแอบคลำทางเข้ามา
หลังจากมันกระซิบเล่าว่าตนเองพบถ้ำต้นไม้ลึกลับแห่งหนึ่ง จินเฟยเหยาพาหวาหวั่นซีและไห่หลันอินไปด้วย ติดตามมันมาถึงเบื้องหน้าถ้ำที่เอ่ยถึง
นี่คือถ้ำต้นไม้ที่มีขนาดไม่นับว่าเล็กแห่งหนึ่งซ่อนอยู่ในกิ่งไม้ที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์กาฝาก ต้องดึงเถาวัลย์กาฝากออกจึงเห็นถ้ำต้นไม้ที่ซ่อนอยู่ด้านล่าง ถ้ำต้นไม้ให้คนเข้าไปได ด้ทีละคน หากมิใช่พั่งจื่อนำทาง ถึงพบถ้ำต้นไม้นี้ก็คงไม่มีคนคิดจะมุดเข้าไป
อีกทั้งที่นี่คือโลกเทพกูซู่ ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ใดล้วนไปจากที่นี่ไม่ได้ บนต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ยังมีหลุมมากมายทำให้คนดูไม่ออกว่าถ้ำต้นไม้อันมืดมิดแห่งนี้มีความผิดปกติอะไร
“ข้าร่วงลงไปโดยไม่ระวัง พบว่าด้านล่างมีอุโมงค์ใต้ดินสายหนึ่งนำลงไปลึกมาก คิดว่าเก็บไว้คนเดียวไม่ได้จึงมาแจ้งเจ้า” พั่งจื่อยืนอยู่ด้านข้างชี้ไปที่ถ้ำต้นมพลางกล่าว มันหวาดกล ลัว ไม่เช่นนั้นตนเองคงเข้าไปนานแล้วยังต้องไปตามอันธพาลมาทำไม
จินเฟยเหยามองซ้ายมองขวา เถาวัลย์กาฝากพวกนั้นบดบังที่นี่ราวกับแขวนม่านหน้าต่างเป็นสถานที่หลบซ่อนนางใช้การรับรู้กวาดเข้าไปในถ้ำต้นไม้อันมืดมิดตรวจสอบด้านในอย่างละเอียดก็รู สึกได้ว่าด้านในไม่มีอันต
