ฟยเหยาก็ถามอย่างสงสัย
เจ้าว่าคนขั้นฝึกปราณคนหนึ่งถูกคนสำนักเดียวกันรังแกยังมีเหตุผล นี่ก็เลื่อนเป็นขั้นกำเนิดใหม่แล้ว ไปที่ใดก็มีหน้ามีตามิใช่หรือ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงในสำนักของโลกระดับวิญญาณ เหล่านั้น คนขั้นกำเนิดใหม่ก็เพียงพอเป็นเจ้าสำนักได้แล้ว ไม่เคยเห็นคนที่ทุกคนเจ็บแค้นและวอนโดนรังแกโดยกำเนิดเหมือนนางเลย
ไห่หลันอินเอ่ยอย่างขัดเขินอยู่บ้าง “เนื่องจากข้ายากจนมาก ทุกคนล้วนดูจากเสื้อผ้าที่สวมอยู่บนร่าง ไม่เหมือนผู้บำเพ็ญเซียนขั้นกำเนิดใหม่คนอื่นๆ สิ่งที่ออกจากมือล้วนเป็นข ของดี ชนชั้นผู้เยาว์ต่างยกยอปอปั้น อย่างข้า ถึงประจบข้า ข้าก็ไม่ให้อะไรพวกเขา ตอนนี้ถุงเฉียนคุนถูกเผ่าปิศาจนำไปหมด ยิ่งยากจนเข้าไปอีก”
จินเฟยเหยาเหงื่อแตก ในที่สุดก็พบคนที่ยากจนกว่าตนเอง แต่นางรู้สึกแปลกใจ ถึงคนขั้นกำเนิดใหม่จะยากจนอย่างไร ฆ่าสัตว์ปิศาจเล็กน้อยก็หาศิลาวิญญาณได้แล้ว ดังนั้นจึงถามว่า “ปกต ติเจ้าไม่ออกไปล่าสัตว์หรือขุดหาวัตถุดิบหน่อยหรือ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็สังหารคนปล้นชิงสิ่งของได้ ปกติเจ้าหาเงินอย่างไร? บอกให้ข้าฟังหน่อย”
“ปกติข้ารอสำนักมอบสิ่งของให้และมีออกไปล่าสัตว์ปิศาจหาศิลาวิญญาณ เพียงแต่คนในสำนักมัก
