เนิดใหม่ได้เนื องจากต้องออกมาแย่งชิงและยึดครองพื้นที่ ดังนั้นผู้อาวุโสในสำนักจึงยอมช่วยให้ข้าเลื่อนขั้น หลายสิบปีมานี้ล้วนใช้ข้าช่วยเหลือสำนักยึดครองพื้นที่ ตอนนี้การรบเพิ่งสิ้นสุด ข้าย ยังนึกว่าจะได้พักผ่อนสักหน่อย แต่คิดไม่ถึงว่าจะจับติ้วได้มาที่โลกระดับเทพอีก”
เอ่ยถึงตรงนี้ จินเฟยเหยาพลันสอดปาก “ถ้าวันนี้เจ้าไม่ได้พบข้า เกรงว่าคงต้องมอบชีวิตที่นี่แล้ว”
ไห่หลันอินพลันเอ่ยอย่างหนักแน่น “ไม่ว่าจะทุกข์ทนอย่างไรข้าก็ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ถ้าไม่มีเจ้าอยู่ข้าอาจจะทรยศเผ่ามนุษย์ไปเข้ากับเผ่ามาร ขอเพียงสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ ข้าสามารถทำได้ทั้งนั้น ข้ายังมีแค้นต้องชำระจะตายก่อนไม่ได้เด็ดขาด”
ท่าทีของนางเป็นสิ่งที่จินเฟยเหยาคาดไม่ถึง ไม่ได้พบกันสองร้อยปี ไห่หลันอินเปลี่ยนไปมากทีเดียว เรียนรู้วิธีอยู่รอดของคนตัวเล็กๆ แล้ว เพียงแต่ท่าทางจริงจังเกินไปหน่อย แบบนี้ จะสูญเสียความรื่นรมย์ไปมากมาย
“แล้วตอนนี้เจ้าจะทำอย่างไร รอเสร็จเรื่องที่นี่แล้วจะกลับสำนักหรือ?” จินเฟยเหยาถาม
ไห่หลันอินกลับลังเล เนื่องจากคนไม่พอดังนั้นนางจึงมีโอกาสถูกดึงเป็นขั้นกำเนิดใหม่ นางที่มีคุณสมบัติไม่ดีนักใช้ชีวิตอย่างยาจก มีควา