อย่างยิ่ง หายไปชั้นหนึ่งก็ยังมีอีกชั้น มีประโยชน์เกินคาด
“ไม่ต้องรีบร้อน ตอนนี้ข้าจะไปทำป้ายไม้ให้พวกเจ้า ขอเพียงมีป้ายไม้อยู่ในมือพวกเจ้าจะไม่ถูกสกัดไว้ด้านนอก” มองเผ่าปิศาจทุกคนที่รู้สึกไม่ถูกต้อง จินเฟยเหยารีบอธิบาย
“ป้ายไม้? น่าจะเป็นป้ายหยกนะ” หวาหวั่นซีที่ยืนอยู่ด้านข้างพลันเอ่ยปากขึ้น ทำให้จินเฟยเหยาตกใจจนเกือบจะไปอุดปากนางจึงพบว่านางใช้การถ่ายทอดเสียง
จินเฟยเหยาโล่งอก ถ่ายทอดเสียงอธิบายว่า “สิ่งที่ใช้ทำป้ายหยกคือหยก สำหรับพวกเราแล้วถึงหยกเป็นวัตถุดิบธรรมดา แต่ที่คุณภาพดีต้องใช้ศิลาวิญญาณซื้อ นี่ข้าทำเพื่อประหยัดเงินอ อยู่นะ ถึงอย่างไรที่นี่ก็น่าจะไม่ขาดแคลนต้นไม้ ป้ายหยกและป้ายไม้ล้วนสามารถเปิดการป้องกันได้ แน่นอนว่าต้องใช้สิ่งของที่สะดวกที่สุดและถูกที่สุด”
“นี่เจ้าหาเรื่องใส่ตัวเอง ข้าไม่ช่วยเจ้า” หลายวันนี้หวาหวั่นซีหลอมวัตถุดิบเป็นของเหลววิญญาณ เหน็ดเหนื่อยจนใกล้จะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว กินกู่หลิงซินไปนับไม่ถ้วน ทำเอาร่างกายไม่ได ด้พักผ่อน
ถึงภายหลังจะมีไห่หลันอินช่วยเหลือ ทว่าร่างกายที่บาดเจ็บครึ่งหนึ่งจะมีประโยชน์สักแค่ไหนเชียว เผ่าปิศาจมีตั้งมากมาย ทว่าเพื่อตบตาว่าสิ่งที่ตนเองกางคือวงเ