วทระดับสูงจึงไม่เหมาะ ะจะให้เผ่าปิศาจมาช่วยเหลือ เรื่องทั้งหมดล้วนมีพวกนางไม่กี่คนทำให้เสร็จสิ้นตามลำพัง
ได้ยินว่าใช้ไม้ก็สามารถสร้างป้ายเปิดวงเวทได้ ราชันเฟยเทียนจึงรีบส่งคนไปฟันกิ่งไม้หยาบใหญ่มาและฟันพวกมันทั้งหมดเป็นชิ้นเล็กๆ ขนาดเท่าฝ่ามือ เพียงแต่เนื่องจากปัญหาของระดั บขั้นและรสนิยม พวกเขาจึงไม่ได้แกะสลักลงบนนั้น
จินเฟยเหยาไม่สนใจว่าป้ายไม้จะดูดีหรือไม่ ขอเพียงสามารถเปิดการป้องกันได้ก็พอ ดังนั้นนางจึงนำป้ายไม้เหล่านี้มาใส่วงเวทเล็กๆ เปิดการป้องกันลงไปในนั้นโดยไม่มองดูสักนิด
ปริมาณสัตว์ปิศาจที่นี่มีถึงหลายหมื่นตัว แค่คนละชิ้นก็ทำให้จินเฟยเหยาเหน็ดเหนื่อยตายได้ หลังจากทำออกมาสิบกว่าชิ้น นางมอบป้ายไม้ให้พวกราชันเฟยเทียนทดลองดู จากนั้นบอกวิธี สร้างป้ายไม้แก่พวกเขา ให้พวกเขาไปทำป้ายไม้กันเอง ส่วนนางกลับหลบอยู่ด้านข้าง นับขนนกที่ได้จากราชันเฟยเทียนอย่างมีความสุข
ทว่าในเวลานี้เอง ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์ก็มาถึงด้านนอกโลกเทพกูซู่ ขอเพียงมีผลประโยชน์ก็มีคนยอมเสี่ยงอันตราย
…………………………………………………….
[1] ซือจุน เป็นคำเรียกด้วยความเคารพ
