่นคิดจึงเอ่ยกับราชันเฟยเทียน “ไม่ไหว วัตถุดิบเหล่านี้ส่วนมากใช้กางวงเวทไม่ได้ ข้ามีวัตถุดิบอยู่บ้าง แต่กลับมีประโยชน์อย่างอื่น เรื่องนี้คงทำยากเสียแล้ว”
พอราชันเฟยเทียนได้ฟัง นี่ไม่ใช่เรื่องยากอะไรจึงชี้ไปที่ต้นไม้ใหญ่ด้านหลังแล้วเอ่ยว่า “ท่านดูสิ่งของที่นี่ว่ามีสิ่งใดที่ท่านใช้ได้บ้าง นำไปใช้ได้อย่างเต็มที่ ตอนนี้รีบใช้ก การป้องกัน ทุกคนช่วยเหลือกันหน่อยเถอะ”
จินเฟยเหยารอให้เขาพูดประโยคนี้อยู่จึงลูบเส้นผมเอ่ยอย่างขัดเขิน “ราชันเฟยเทียน เกรงใจเกินไปแล้ว เพียงแต่ข้าก็ไม่ได้ร่ำรวยอะไร เช่นนั้นเคารพมิสู้ทำตามคำสั่งข้าขอแลกสิ่งข ของไป”
“เจ้าไม่ต้องเกรงใจ เจ้ามาช่วยพวกเราเหตุใดยังให้เจ้าควักกระเป๋า สิ่งของที่นี่เจ้าต้องการอะไรก็บอกมา ขอเพียงสร้างการป้องกันขึ้นในเร็ววันก็พอ” ราชันเฟยเทียนตอบอย่างใจกว้าง ถึง งอย่างไรของพวกนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เห็นเป็นประจำและพวกเขามีมากมาย
“เช่นนั้นข้าไม่เกรงใจละ ข้าต้องการเถาวัลย์แสงเงินและขนนกไม่กี่ชนิด สิ่งอื่นๆ ไม่ต้อง” จินเฟยเหยาเลือกวัตถุดิบที่ตนเองหมายตาไว้แต่แรกในสิ่งของเบื้องหน้า พวกนี้ล้วนเป็นสิ่งข ของที่หวาหวั่นซีต้องใช้กางวงเวท สิ่งอื่นๆ ใช้ไม่ได้
พอราชันเฟยเทีย