พวกมันหรือ นกพวกนั้นร้องเหมือนถูกราชันเฟยเทียนจับไปทำอย่างว่า ทำเอาไม่สงบสุขไปทั้งวัน” จินเฟยเหยามองหวาหวั่นซีแล้วยิ้มแย้ม ขนนกที่นางต้องการมีหกชนิด ชนิดละสองร้อยก้านคำนวณดูแล้วก็คือหนึ่งพันสองร้อยก้าน ราชันเฟยเทียนถอนขนนกทั้งวัน ทำเอาสัตว์ปิศาจขั้นแปดขั้นเก้าหวาดกลัวจนหลบหนีวุ่นวาย กลัวว่าขนบนก้นจะถูกถอนหมด
“ที่จริงข้าอยากถามมาตลอด วงเวทของเจ้าดูคุ้นตาอย่างยิ่ง” หวาหวั่นซีหรี่ตามอง เอ่ยถามอย่างกะทันหัน
ดวงตาจินเฟยเหยามองไปรอบด้านอย่างรวดเร็ว จากนั้นเอ่ยกระซิบว่า “นี่คือวงเวทเคลื่อนวิญญาณป้องกันสองชั้น เจ้าต้องคุ้นตาแน่นอน เป็นวงเวทป้องกันพื้นฐาน”
“เจ้าถึงกับสุ่มเอาวงเวทป้องกันพื้นฐานในตำรามาหลอกเผ่าปิศาจพวกนี้ ไม่กลัวพวกเขาพบเห็นแล้วไม่ให้ขนนกแก่เจ้าสักก้านหนึ่งหรือ?” หวาหวั่นซีมองนางอย่างตกตะลึง เดาไม่ผิดเลย เป็ นวงเวทเคลื่อนวิญญาณป้องกันสองชั้นจริงๆ ตอนแรกยังรู้สึกเป็นไปไม่ได้ จินเฟยเหยาน่าจะไม่ใช้วงเวทพื้นฐานง่ายๆ แบบนี้ ดังนั้นถึงจะดูคล้ายแต่นางก็ไม่ได้พูดมาตลอด
ทว่าตอนนี้วาดได้สองในสามแล้ว ดูอย่างไรก็รู้สึกว่าวงเวทนี้เป็นหนึ่งในสิบวงเวทพื้นฐานที่สุดซึ่งทุกคนต้องเรียนตอนศึกษา
