ไร?”
หวาหวั่นซีมองนางอย่างหมดวาจาอยู่ครู่หนึ่งจึงรวบผมขึ้นเอ่ยว่า “ช่างเถอะ พวกเราหนีดีกว่า”
“รอข้าดูแผนที่หน่อย ว่าต้องไปทิศทางใด” จินเฟยเหยานำกระจกสภาพโลกวิญญาณออกมามองดูบนนั้น พบว่าทิศทางที่นางกำลังหลบหนีและบ่ายหน้าไปมีโลกเทพแห่งหนึ่งพอดี
ดังนั้นจึงเอ่ยว่า “พวกเราไปโลกเทพแห่งนี้ แค่ตรงไปข้างหน้าก็พอ จอมมารหลงกำลังต่อสู้กับเผ่าปิศาจขั้นว่างเปล่าต้องไม่ว่างมาจับพวกเราแน่ พวกเราไปอย่างวางใจได้ เป้าหมายคือเก็ บรวบรวมวัตถุดิบ เด็ดได้ก็เด็ด เด็ดไม่ได้ก็หลอกลวงปล้นชิง ต้องหาวัตถุดิบทั้งหมดให้ครบ”
เพิ่งไม่อยู่ใต้หนังตา นางเปลี่ยนใต้เท้าหลงเป็นจอมมารหลงทันที อารมณ์ก็ดีขึ้น
ถึงอย่างไรพั่งจื่อและหวาหวั่นซีล้วนรู้สึกว่ายายนี่หมดทางเยียวยาแล้ว พวกนางจึงไม่เอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นอีก ทว่าเริ่มตั้งใจจดจำชื่อวัตถุดิบ วงเวทที่พี่กระจกให้เกินจริงม มาก วัตถุดิบเยอะจนน่าตกใจ ถ้าไม่ตั้งใจจำให้ดีพลาดไปก็ยังไม่รู้เลย เพื่อให้อ่านสะดวกจินเฟยเหยาจึงเขียนชื่อวัตถุดิบไว้บนป้ายหยก ทุกคนมีคนละชิ้น แม้แต่พั่งจื่อก็ไม่ยกเว้น
ดูจากกระจกสภาพโลกวิญญาณ โลกระดับเทพที่พวกนางจะไปเรียกว่าโลกเทพกูซู่[1] พื้นที่ดูเหม
