ีก็ส่ายศีรษะ หรือว่าเจ้าพวกนี้จะเป็นคนที่เหมือนคน สัตว์ที่เหมือนสัตว์ไม่ได้? หันหน้ามามองใต้เท้าหลงทางด้านข้างที่ไม่คิ ดจะควบคุมพวกนางเลยสักนิด ในใจหวาหวั่นซียิ่งรู้สึกช่วยไม่ได้ เอาเถอะ นี่ก็เป็นเจ้านายที่ชอบดูเรื่องสนุก ช่างไม่กลัวเสียงดังเอะอะเลย
ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดจินเฟยเหยาก็กลับมา ในมือหิ้วพั่งจื่อที่ถูกต่อยจนตาเขียว กลับมาถึงก็โยนพั่งจื่อลงบนพรมบิน เตือนมันด้วยเสียงเคร่งขรึม “ถ้าครั้งหน้าเจ้ายั่วโทสะข้าอีก ก ข้าจะต่อยกบอย่างเจ้าให้กลายเป็นสุกร”
“ใต้เท้าหลง ควบคุมม้าป่าตัวนี้หน่อยเถอะ” พั่งจื่อมองใต้เท้าหลงด้วยน้ำตาคลอเบ้าก็ถูกจินเฟยเหยากระทืบอย่างแรงอีกหนึ่งที พั่งจื่อนอนแผ่อยู่บนพื้นเกิดความกล้าขึ้นมา ในใจพล ลันมีเป้าหมายอยู่ที่ร่างมนุษย์หลังผ่านเคราะห์สายฟ้า เพื่อสะกดจินเฟยเหยา ผ่านเคราะห์สายฟ้าเปลี่ยนร่างแล้วต้องกลายเป็นแบบนั้นให้ได้ ถึงเวลานั้นดูสิว่านางยังลงมือกับตนเองไ ได้อย่างไร
ไม่รู้ว่าพั่งจื่อวางแผนการชั่วร้าย จินเฟยเหยาเตะมันอย่างแรงอีกหลายที ปากยังด่าทอมันอีกหลายประโยค
“อย่าก่อเรื่องเลย ใกล้จะถึงโลกระดับเทพแล้ว” หวาหวั่นซีเงยหน้าขึ้นมองด้านบน เมฆสายฟ้าผืนหนึ่งปรา
