บอย่างต่อเนื่อง อีก ทั้งภายในเมฆขาวซึ่งลอยอยู่เหนือทะเลสาบ สามารถเห็นขนสีเหลืองทองกำลังล่องลอยอยู่ในเคราะห์สายฟ้า เสียงคำรามของสัตว์ปิศาจดังขึ้นไม่ขาดสาย สัตว์ปิศาจในเมฆขาวที่กำลังรับการชำระล ล้างจากอัสนีสวรรค์ฝืนใจยืนหยัด
น้ำทะเลสาบสีฟ้าในโลกเทพผืนนี้มองไม่เห็นฝั่ง จินเฟยเหยายืนอยู่ตรงนี้ นอกจากสัตว์ปิศาจขั้นเก้าที่กำลังผ่านด่านเคราะห์เบื้องหน้าและห่างไกลจากนางตัวนี้ก็สามารถมองเห็นอัสนีส สวรรค์ผ่าลงมาได้ ท่าทางเพียงสัตว์ปิศาจที่กำลังผ่านด่านเคราะห์ในโลกระดับเทพแห่งนี้ก็มีจำนวนไม่ใช่น้อย
เมื่อพรมบินเหาะผ่านผิวทะเลสาบ ผลักเมฆที่ลอยอยู่ก้อนหนึ่งให้เปิดออก จินเฟยเหยาจึงพบว่าเมฆขาวก้อนนี้ถึงกับเป็นสสาร ไม่เหมือนเมฆธรรมดาที่แค่สร้างขึ้นจากไอน้ำ อีกทั้งเม มฆขาวกว้างหนึ่งจั้งกว่าก้อนนี้ถูกพรมบินสัมผัสถูกก็เคลื่อนไหวราวกับปลา ลอยวูบไป
จินเฟยเหยามองมันหนีไปอย่างตะลึงงัน รีบใช้การรับรู้กวาดดูบนนั้น พบทันทีว่าสิ่งนี้มีปราณปิศาจ คิดไม่ถึงว่ามีชีวิต อีกทั้งระดับขั้นไม่ถือว่าต่ำต้อย เป็นสัตว์ปิศาจขั้นสี่แล้ว นางอดกล่าวไม่ได้ “นี่ตัวอะไร คิดไม่ถึงว่าจะมีชีวิต”
“สัตว์หมอกควัน สัตว์ปิศาจชนิดหนึ่งที่ไม่