นี้ก็ไม่เคยคิดจะชดใช้ ทว่าตอนนี้เจ้าพูดเรื่องนี้ต่อหน้าคนของอินเยวี่ยก็แสดงว่าเดิมทีข้าไม่คิดจะชดใ ใช้หนี้อยู่แล้ว
“เอาเถอะ เจ้าให้อินเยวี่ยคำนวณว่าสมควรชดใช้เท่าใดเรียบร้อยแล้วให้เขามาหาข้า” จินเฟยเหยาลูบศีรษะตอบตกลง แต่นางไม่ได้เอ่ยว่าตนเองจะไปที่ใด รับปากนั้นรับปากแล้ว แต่จะหาคน นเจอหรือไม่ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเจ้า ถึงอย่างไรข้าก็ไม่รอพวกเจ้าหรอก
“ขอรับ” ศพขั้นกำเนิดใหม่ตนนี้ไม่ได้ถามว่าท่านจะไปที่ใด ต้องไปหาท่านที่ใดให้มากความ แค่ตอบรับอย่างยินดี ถึงอย่างไรเจ้าคฤหาสน์ก็มีวิธีค้นหาคน นี่ไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องกังวล ล
“ไปเถอะ” ใต้เท้าหลงเร่งเร้าอีกรอบ จินเฟยเหยาจึงเบ้ปากนำพรมบินออกมาอย่างไม่พอใจ มองใต้เท้าหลงยึดที่นั่งของตนเองอีก พั่งจื่อก็วิ่งไปทุบต้นขาให้ นางจึงพาหวาหวั่นซีขึ้นนั งด้านข้างและเหาะตรงขึ้นกลางอากาศ
ใต้เท้าหลงต้องการไปโลกระดับเทพโดยตรง ดังนั้นจินเฟยเหยาให้พรมบินเหาะขึ้นฟ้าก็พอ ไม่จำเป็นต้องสนใจทิศทาง จากนั้นก็ลากหวาหวั่นซีมาสนทนา “พวกเราถึงโลกระดับเทพก็ไปค้นหาวัตถุด ดิบเหล่านี้ ข้าเห็นว่าปริมาณมาก แต่ถึงอย่างไรพวกเราก็ไม่ขาดแคลนเวลา ค่อยๆ หาเถอะ”
“วงเวทนี้ใช้ทำอะไ
