“ใครทำอะไร ไปถามวิญญาณจริงของกายเนื้อท่าน เขาขอให้ข้าทำ” จินเฟยเหยาส่งเสียงขึ้นจมูก กลอกตาใส่เขาเอ่ยวาจา
พี่กระจกยังอยู่ที่นี่นะ เจ้าโง่มังกรปิศาจเบียดวิญญาณกายเนื้อไปที่ใดแล้ว ทำไมจึงไม่บอกเขาว่าพี่กระจกอยู่ที่นี่ด้วย ท่าทางวิญญาณจริงสองส่วนนี้ยังต่อต้านกัน ยังผสานรวมกันไม ม่สนิทอยู่บ้าง
มังกรปิศาจกลับไปตรวจสอบดูจริงๆ เมื่อครู่หลอมรวมได้ก็ยินดีมากไป เพียงแต่หลอมรวมเข้าด้วยกันกลับไม่มีสิ่งที่รองรับด้านใน รอจนเขาย่อยความทรงจำในนั้นทั้งหมดแล้ว สีหน้าก็อัปลัก กษณ์ทันที
เหตุใดวิญญาณจริงของตนเองจึงปัญญาอ่อนขนาดนี้ ถึงกับให้จินเฟยเหยากินเนื้อ เจ้านั่นเป็นวิญญาณจริงเทาเที่ยนะ มีอาหารกินยังกินประหยัดได้หรือ อีกทั้งการรับรู้ของมารเฒ่าเซียว ก็อยู่ด้วย เขาถึงกับไม่เอ่ยถึง อยากจะทำให้ตนเองตายอีกรอบหรือ
เห็นมังกรปิศาจตั้งอยู่บนอากาศเนิ่นนานไม่พูดไม่จา จินเฟยเหยาก็เลิกคิ้วเอ่ยว่า “ว่าอย่างไร ตอนนี้นึกออกหรือยังว่าถ้ำสมบัติอยู่ที่ใด?” เอ่ยจบนางยังค้นถุงเฉียนคุน ดวงตามองเข ขาอย่างอำมหิต ถ้าไม่มอบสิ่งของให้ก็จะนำพี่กระจกออกมาขู่ขวัญเขา
คิดไม่ถึงว่าวันนี้ตนเองจะถูกเทาเที่ยรุ่นเล็กข่มขู่ อารมณ์ของมังกรปิ
