รื่องนี้กับนางโดยเฉพาะ
“ไม่ต้องหรอก ข้ามีพอใช้” จินเฟยเหยาวางแผนจะไปโลกระดับเทพ วัตถุดิบที่นางใช้กางวงเวททั้งหมดอยู่ที่โลกระดับเทพ ถึงสะสมศิลาวิญญาณก็ไม่กระทบถึงราคาสิ่งของในโลกระดับเทพ อีกทั งได้เปรียบจากในมือของอินเยวี่ย เรื่องนี้เชื่อถือไม่ได้ ไม่แน่ว่าอาจจะเสียเงินแทน
คิดๆ ดูแล้วทำธุระสำคัญกว่า นางชี้ไปหลังภูเขาพลางเอ่ยว่า “พวกเรามีธุระต้องทำ ไปหลังภูเขาก่อน”
“ขอรับ” ศพตนนี้ตอบรับและพาพวกเขาไปด้านหลังภูเขา ถึงจินเฟยเหยาจะรู้จักทาง แต่ก็ต้องไว้หน้าผู้อื่นพาคนไปมั่วซั่วไม่ได้
มาถึงหลังภูเขา จินเฟยเหยาก็เห็นกระดูกมังกรกองนั้น มังกรปิศาจราวกับรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง ตั้งหัวกะโหลกสีขาวโพลนขึ้นมองมาทางพวกเขา
“มังกรเฒ่า ข้ากลับมาแล้ว ข้าพาของดีมาให้ท่านด้วย” จินเฟยเหยากระโดดมาเบื้องหน้าเขา ท่าทางกระหยิ่มยิ้มย่องอย่างยิ่ง
มังกรปิศาจมองนางอย่างสงสัยอยู่บ้าง หรือว่าหากายเนื้อพบแล้ว? นี่เพิ่งผ่านไปนานเพียงใด รวดเร็วเกินไปแล้ว “เจ้าหาวิญญาณจริงครึ่งหนึ่งพบแล้ว?”
“แน่นอน แม่ทัพเฒ่าออกศึกคนเดียวสามารถต้านรับสองคน[1]” จินเฟยเหยาหัวเราะหึๆ พลางเอ่ย
มังกรปิศาจไม่เชื่อถืออยู่บ้าง หันหน้าไปมองใต้เท้าหลง
