้นกองนั้นโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง จากนั้นก็เห็นเนื้อมังกรแผ่ออกทันทีราวกับมีชีวิต จากนั้นลอยขึ้นกลางอากาศ หมุนวนรอบกระดูกมั งกรสามรอบแล้วพุ่งเข้าไปบนโครงกระดูกมังกร
เห็นเข็มสยบปิศาจที่ปักอยู่บนหางเล่มนั้นลอยวูบขึ้นมา จากนั้นที่นี่ก็เปล่งแสงสีขาว กลิ่นอายโบราณเรียบง่ายแผ่กำจายออกไปรอบด้าน อานุภาพเกรงขามเต็มเปี่ยม แม้แต่จินเฟยเหยาก็ต้ องนำปราณวิญญาณมาต้านทานอานุภาพกดดันนี้ไม่เช่นนั้นจะรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่นและใจเต้นรัวอย่างบอกไม่ถูก
หลังจากแสงสีขาวผ่านพ้น มังกรปิศาจก็รวมเป็นหนึ่งเดียว ในอดีตกระดูกเป็นกระดูกเนื้อเป็นเนื้อ ตอนนี้เนื้อและกระดูกเชื่อมต่อกันรวมเป็นหนึ่งเดียว เขาว่ายอยู่กลางอากาศอย่างตื่นเต้น บางครั้งยังพ่นลมหายใจมังกรไปรอบด้าน สถานที่ซึ่งไม่มีป่าศพยังดี สถานที่มีป่าศพพอถูกเขาพ่นลมหายใจ ป่าศพและผลน้ำค้างแข็งก็ถูกทำลายทั้งหมดทันที
จินเฟยเหยาร้อนใจ อินเยวี่ยเป็นคนที่รักเงินทองเป็นชีวิตจิตใจ ตอนนี้ทำลายป่าศพของเขา ถ้าโทษว่าตนเองขึ้นมาก็ลำบากแล้ว นางได้แต่ตะโกนเสียงดัง “ท่านเบาหน่อย ตื่นเต้นมากได้ ทว่าท่านทำลายของเสียหายไม่ได้นะ ทำลายป่าศพเหล่านี้แล้วใครจะชดใช้!”
“ชดใช้อะไร! ข้ายอมทำลายป่าศพของ
