พวกเขาลุกโชนขึ้นสูง จากนั้นก็ลดลงมาภายใต้สายลมหนาวที่เยือกเย็นสุดขีด พลังบำเพ็ญเพียรต่ำเกินไป เปลวไฟของตนเองจึงได้แต่เผาบนศีรษะเช่นนี้
ไม่ทันได้คิดว่าสองคนนี้เป็นผู้บำเพ็ญเซียนขั้นฝึกปราณ จินเฟยเหยารีบผนึกม่านแสงวิญญาณให้พวกเขาอันหนึ่งอย่างรวดเร็ว อย่าว่าแต่สามารถทำให้อุณหภูมิเพิ่มขึ้นได้ อย่างน้อยที่ส สุดก็สามารถต้านทานความหนาวเย็นเหล่านั้นได้โดยตรง โดนลมพัดน้อยลงนิดหนึ่งก็ยังดี
จินเฟยเหยาอยู่ตรงนี้ยุ่งจนแทบไม่ได้หายใจ ใต้เท้าหลงกลับยืนอยู่ด้านข้างโดยไม่ขยับสักนิด เพียงแค่มองผิวน้ำแข็งผืนนั้นเงียบๆ กำลังรอคอยบางอย่าง
ในที่สุดก็มีเสียงดังแกร่ก ผิวน้ำแข็งผืนนั้นพลันปริแตกออก ใต้ผิวน้ำแข็งหนาครึ่งตัวคนมีก้อนน้ำแข็งพุ่งออกมาจากพื้นดิน ทั้งหมดเป็นก้อนน้ำแข็งสีฟ้าอ่อน มุดออกมาจากใต้พื้นดิ นจนกระทั่งสูงถึงสามสิบกว่าจั้ง
“สัตว์เยือกแข็ง?” เห็นสิ่งมีชีวิตไม่ทราบชื่อที่ไม่มีรูปร่างพิเศษเฉพาะและสร้างขึ้นจากก้อนน้ำแข็งรวมตัวกัน ต่อให้จินเฟยเหยาโง่งมกว่านี้ก็รู้ว่านี่คือตัวอะไร เวลานี้นางรู้สึ กว่าตนเองโชคดีมากจริงๆ แค่ชี้ส่งๆ ก็สามารถหาสัตว์เยือกแข็งออกมาได้ เผ่ามารที่ใช้เวลาหลายสิบปีก็หาไม่พบพว
