กบอกว่านางอยากให้เขาขี่แน่ๆ ดังนั้นจึงเป็นฝ่ายแปลงร่างมาประจบเอาใจก่อน
ทันใดนั้น อุณหภูมิรอบด้านพลันลดฮวบลงอย่างรวดเร็ว ขนาดจินเฟยเหยายังรู้สึกได้ว่าเย็นจนทำให้ปวดกระดูก นางรีบใช้พลังวิญญาณต้านทานความหนาวเย็น พอหันไปดูก็พบว่าพั่งจื่อถึงก กับถูกแช่เป็นน้ำแข็งแล้ว ส่วนหวาหวั่นซีขมวดคิ้ว การเคลื่อนไหวแข็งทื่ออย่างยิ่ง “แย่แล้ว ร่างของข้าก็จับตัวแข็ง”
หวาหวั่นซีถูกแช่แข็งกลับไม่เป็นไร รอให้หายแข็งตัวก็พอ จินเฟยเหยารีบถอยกลับมา ใช้การรับรู้เก็บหวาหวั่นซีเข้าถุงเฉียนคุน จากนั้นนางใช้มืออุ้มพั่งจื่อที่ถูกแช่แข็ง ดวงตาม มองบนร่างเหยียนซิงเหยียนเฮ่าสองคน พวกเขาก็หนาวจนสั่นสะท้าน ไม่รู้ว่าจะปกป้องตนเองได้หรือไม่ ยามนี้ไม่เพียงเส้นผมกำลังลุกไหม้ แม้แต่บนร่างก็เริ่มลุกไหม้ขึ้นมา
จินเฟยเหยาพุ่งปราดไปยัดพั่งจื่อใส่อ้อมอกของเหยียนเฮ่า ตวาดเสียงเคร่งขรึม “เจ้ากอดมันไว้ให้ดี ถ้ามันแข็งตายข้าจะมาเอาเรื่อง ถ้ามันสุกข้าจะกินเจ้าเสีย”
“ขอรับ!” เหยียนเฮ่าถูกขู่ขวัญจึงรีบกอดพั่งจื่อไว้แน่น ตอนนี้พวกเขาสองพี่น้อง คนหนึ่งกอดกระจกชิ้นหนึ่ง อีกคนหนึ่งกอดกบตัวใหญ่ยืนอยู่ด้านข้างเช่นนี้ เห็นเปลวเพลิงบนร่างข ของ
