ดิน ถึงจะผนึกตัวเป็นน้ำแข็งหนา ทว่าตรงที ลึกมากมีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหว ด้านล่างน่าจะมีพวกแม่น้ำหรือทะเลสาบ
นางคิดเสียเลิศลอยว่า รอจนกะเทาะน้ำแข็งออกพบว่าด้านล่างเป็นน้ำก็สามารถบอกได้ว่าสัตว์เยือกแข็งหนีไปแล้ว
เรียกทงเทียนหรูอี้ออกมาให้กลายเป็นพลั่วยักษ์ จินเฟยเหยากระแทกลงไปบนพื้นน้ำแข็งอย่างรุนแรง ได้ยินเสียงดังตูม พื้นน้ำแข็งถูกกระแทกออกมาเป็นหลุมลึกครึ่งตัวคน
“หืม?” จินเฟยเหยาตกตะลึง นางเป็นขั้นแปลงจิตแล้ว นี่หมายความว่าอย่างไร น้ำแข็งก้อนนี้ถึงกับขัดขวางการโจมตีของตนเองได้! ข้าไม่ได้บรรลุขั้นแปลงจิตทว่าถดถอยเป็นขั้นฝึกปราณ ณหรือ?
จินเฟยเหยามีโทสะอย่างยิ่ง ขนาดน้ำแข็งก้อนหนึ่งก็ไม่ไว้หน้าข้า มารังแกข้าเล่นทีละคนสองคน! นางกวักมือเรียก ทงเทียนหรูอี้ก็ถูกเก็บกลับมาและเปลี่ยนเป็นกงล้อฟันเลื่อย จากนั้ นหมุนวนเร็วรี่ตัดลงไปบนผิวน้ำแข็ง
เศษน้ำแข็งกระจาย พ่นก้อนน้ำแข็งออกมา ด้านหลังกงล้อฟันเลื่อยกระเด็นสูงหลายจั้ง
จินเฟยเหยาไม่คิดจะใช้ไฟนรกต่อหน้าใต้เท้าหลง ขอเพียงใช้ออกจะรู้สึกเหมือนเป็นศิษย์ของเขา ทำให้คนรู้สึกไม่อิสระ อีกทั้งตอนนี้นางไม่คิดจะกลายร่างเป็นเทาเที่ย ขอเพียงแปลงร่าง ต้องถู
