ครู่คงออกไปกับทุกคนไม่ยืนรอชมเรื่องสนุกอยู่ที่นี่หรอก น่าจะรู้มานานแล้ว ถึงใต้เท้าหลงไม่ใช่คนน่าเบื่อ จินเฟยเหยาก็ไม่ใช่คนน่าเบื่อ คำ สนทนาของทั้งสองคนไม่มีอะไรน่าฟังเลยสักนิด ทว่าตอนนี้ดูแล้วคนทั้งสองล้วนน่าเบื่ออย่างยิ่ง ถึงเห็นนางถูกคนรังแกแล้วจะสบายใจมาก ทว่า หรือพวกเขาสองคนไม่รู้ว่าบทสนทนาแบบนี้ม มันต่ำทรามมาก!
ทันใดนั้น ใต้เท้าหลงก็พบกระจกสภาพโลกวิญญาณในถุงเฉียนคุน เขาหยิบกระจกออกมา วางกระจกสภาพโลกวิญญาณไว้ในมือ เขาสีหน้าเคร่งขรึม สะบัดกระจกขึ้นกลางอากาศ แสงสีดำสายหนึ่งก็ยิ งใส่บานกระจก
“อ๋า!” จินเฟยเหยาตกใจ เหตุใดจึงลงมืออย่างกะทันหัน
ในเวลาเดียวกัน พี่กระจกและใต้เท้าหลงกล่าวประโยคหนึ่งขึ้นพร้อมกัน “น่าสนใจ”
จินเฟยเหยากระพริบตา ในใจมีเพียงความคิดเดียว พี่กระจกที่น่าตาย ไม่อยู่ที่ดวงตาวงเวทก็พูดได้ หลอกข้าอีกแล้ว!
“พวกเจ้าออกไปก่อน” ใต้เท้าหลงลุกขึ้นยืน มองกระจกสภาพโลกวิญญาณที่ลอยอยู่กลางอากาศแล้วเอ่ยเสียงเย็นชา
จินเฟยเหยาลูบคาง จะอัดเจ้าวิปริตสองคนให้ตาย พวกเจ้าฆ่ากันเองให้ตายไปเลย!
