องพวกนี้ข้าค่อยๆ สะสมทีละนิด ท่านมีสิทธิ์อะไรที่อยากดูก็ต้องให้ท่านดู”
“เคยบอกไว้นานแล้วมิใช่หรือ สิ่งของของเจ้าก็คือสิ่งของของข้า แม้แต่ลูกน้องของเจ้าก็เป็นของข้าทั้งหมด” ใต้เท้าหลงเอ่ยด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
“เชอะ” จินเฟยเหยาไม่ชายหางตามองดูเขา ส่งเสียงขึ้นจมูกอย่างดุร้าย ในเมื่อสิ่งของต้องถูกปล้นชิงอีก ก็ไม่จำเป็นต้องมีท่าทีดีๆ ให้เขา ถึงอย่างไรก็ไม่มีประโยชน์
ใช้การรับรู้กวาดดูอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง ใต้เท้าหลงก็หาเกาะลอยได้พบ พอนำออกมาดูก็กว้างห้าสิบหมู่แล้ว ครั้งนี้เปิดเผยความจริงออกมาเอง เกาะลอยได้เล็กๆ สิบหมู่กลายเป็นห้าส สิบหมู่ ต้องใช้ศิลาเทียนฮุ่นแน่นอน
ตอนแรกจินเฟยเหยามีโทสะ จากนั้นเห็นเขามองถุงก็แค้นเคือง ตอนนี้เห็นเกาะลอยได้เล็กๆ อยู่บนฝ่ามือใต้เท้าหลง นางเริ่มแสร้งทำท่าทางน่าสงสาร ทว่าใต้เท้าหลงพูดตรงๆ โดยไม่สนใจนาง งเลยสักนิด “ที่จริงตอนเจ้าเป็นเทาเที่ย แสร้งทำท่าน่าสงสารยังประสบความสำเร็จเล็กน้อย ใช้อุ่นตั่งและขี่ก็ค่อนข้างดี ดีกว่าเจ้าเป็นคนอีก”
“…ท่านอย่าคิดเลย ข้าไม่กลายร่างให้ท่านขี่หรอก” จินเฟยเหยาเก็บสีหน้าน่าสงสารแล้วส่งเสียงขึ้นจมูก
หวาหวั่นซียืนไม่อยู่ รู้แต่แรกเมื่อ
