ว่าเนื่องจากงานเลี้ยงข้างหน้าจัดนานเกินไป รออยู่นานก็ไม่เห็นมีคนมา ส่วนห้องนี้รับรองบุคคลสำคัญที่มีศักดิ์ฐานะพิเศษอย่างยิ่งโดยเฉพาะ มองออกไปทางหน้าต่า างของส่วนที่ยื่นออกมาจากประตูกำแพงที่มีหอคอย ด้านล่างคือชั้นหิมะหนาสีขาวนอกเมือง ดังนั้นเหยียนเฮ่าพลันเกิดความคิดหลบหนี ฉุดลากน้องสาวคิดจะหนีออกทางหน้าต่าง
ในห้วงคับขันกลับได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงพูดดังมา เหยียนซิงจึงผลักเขาออกไป ตนเองกลับรั้งอยู่ถ่วงเวลา
เมืองเหวินเสวี่ยสร้างสูงมากเพื่อป้องกันเมืองถูกพายุหิมะกลบฝัง เหยียนเฮ่าร่วงลงมาจากหน้าต่างสูงสามสิบกว่าจั้งกระแทกหิมะหนาข้างนอกจึงเก็บชีวิตน้อยๆ กลับคืนมาได้
ฟังประสบการณ์อันน่าเศร้าสลดของเหยียนเฮ่าจบ ยังมีน้องสาวที่เป็นตายไม่ทราบแน่ชัด จินเฟยเหยาส่ายศีรษะแล้วเดินมา ตบบ่าเขาและเอ่ยด้วยน้ำใสใจจริง “เจ้านอนลงก่อน”
เหยียนเฮ่าไม่รู้ความนัยเบื้องหลัง ทว่าภายใต้การยืนกรานของจินเฟยเหยาเขายังนอนลงบนพื้นหญ้า จากนั้นจินเฟยก็เลิกเสื้อผ้าของเขาขึ้น มองดูหนังท้องของเขาแล้ววางชิ้นเนื้อบางๆ หลายแผ่นลงบนหนังท้องของเขา
“นี่คือ?” เหยียนเฮ่ามองนางอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่านี่คือกำลังทำอะไรอยู่?
ส่วนหวาหวั่นซีพล
