ันยกเท้าขึ้นเตะจินเฟยเหยาออกไป ทั้งยังด่าทอเสี้ยงเกรี้ยว “เจ้ากำลังทำอะไรน่ะ!”
จินเฟยเหยาเท้าคางเอ่ยอย่างใสซื่อ “บอกว่าตลอดร่างของเขาร้อนระอุมิใช่หรือ? ข้าคิดจะลองดูว่าสามารถใช้ย่างเนื้อแทนเตาได้หรือไม่”
“…” น้ำตาทะลักออกมาจากดวงตาของเหยียนเฮ่า คนอะไรกัน ไม่เคยเห็นคนที่รังแกคนอื่นแบบนี้มาก่อน เผ่ามารเพียงถือว่าเขาเป็นสิ่งทำความอบอุ่น คิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้จะย่างเนื้อบนห หนังท้อง
“ทางนั้นมีเตามิใช่หรือ เจ้าอยากย่างเนื้อโยนศิลาวิญญาณใส่แล้วเปิดเตาก็ได้ ยังรังแกเด็กน้อยอีก!” หวาหวั่นซีชี้เตาที่สร้างจากวงเวทเพลิงเตาหลายอันที่อยู่ตรงมุมกระท่อมพลางด่ าทออย่างไม่สบอารมณ์
จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างไม่ยินยอม “ข้าแค่ทดสองดู ไม่ได้จะกินแน่ๆ เสียหน่อย” ตรงนี้เพิ่งเอ่ยจบก็ได้ยินเสียงดังชี่ ชิ้นเนื้อหลายแผ่นที่วางบนหนังท้องของเหยียนเฮ่ามีน้ำมันซึมออก กมาและสุกแล้ว
หวาหวั่นซีหมดวาจา ถึงกับย่างเนื้อสุกแล้ว ส่วนเหยียนเฮ่าเมื่อเผชิญหน้ากับชิ้นเนื้อที่สุกบนหนังท้องในสมองก็ว่างเปล่า ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย
“ข้าลองชิมหน่อย” ไม่รู้ว่าจินเฟยเหยาปรากฏตัวขึ้นข้างกายเขาอีกครั้งเมื่อใด คว้าเนื้อบนหนังท้องของเหยียนเฮ่าช
