ิ้นหนึ่งใส่ปาก หลังจากเคี้ยวก็เอ่ยชมเชย “อร่อยมาก เนื้อนุ่ม เ เห็นแก่ที่ระดับการย่างเนื้อของเจ้ายอดเยี่ยมขนาดนี้ ข้าจะช่วยน้องสาวของเจ้าออกมา”
เหยียนเฮ่าไม่รู้ว่าสมควรขอบคุณนางหรือไม่ หรือต่อไปต้องปรุงอาหารบนร่างของตนเอง?
ยามนี้ จินเฟยเหยาเลิกเสื้อผ้าของเขาอีก “เสื้อผ้าชุดนี้ของเจ้าไม่เลวเลย ไฟเผาไม่ขาด ทำจากสิ่งใด?”
“นี่คือหนังของหนูอัคคี ทนไฟ อีกทั้งสกปรกแค่โยนเข้าไปเผ่าในกองไฟก็จะเหมือนใหม่” เสื้อผ้าที่เหยียนเฮ่าสวมสีแดงเข้มนิดๆ ไม่เหมือนผ้า ไม่เหมือนหนัง ลูบแล้วยังอ่อนนุ่ม
สิ่งนี้สะดวกจริงๆ ทนไฟและยังไม่ต้องซัก จินเฟยเหยาจับวัสดุและเอ่ยถามอย่างรู้สึกสนใจ “นี่คือผลผลิตเฉพาะถิ่นของโลกวิญญาณซิงฮวาพวกเจ้าหรือ?”
“ใช่ มีเพียงพวกเราที่มีหนูอัคคี ข้ากลับไปแล้วต้องมอบหนังหนูอัคคีหลายชิ้นให้ผู้อาวุโสแน่ๆ” เหยียนเฮ่าหัวไวยิ่ง รีบกล่าววาจาคล้อยตามคำพูดนาง
จินเฟยเหยายิ้มแย้ม “ถือว่าตกลงแล้วนะ”
“นี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย เสด็จพ่อของข้าต้องตอบแทนบุญคุณยิ่งใหญ่ของผู้อาวุโสแน่ ผู้อาวุโส ตอนนี้อย่าให้ข้าเป็นเตาได้หรือไม่ แบบนี้ข้าไม่เคยชินอย่างยิ่ง” เหยียนเฮ่ารีบหา ข้ออ้างให้ตนเอง ถ้าถูกใช้ต่างเตาจริง
