เพิ่งคิดออกมาได้ตอนนี้
พี่กระจกเอ่ยอย่างปลอดโปร่งโดยไม่กังวลถึงปัญหานี้เลยสักนิด “เจ้าคิดมากไปแล้ว ถ้าเจ้าออกไปจากที่นี่ทันทีโดยไม่เลื่อนขั้น ขอเพียงเจอดวงตาวงเวทข้าย่อมออกมา ด้วยนิสัยไร้ระเบียบ บวินัยของเจ้า ข้าเดาว่าถ้าไม่เลื่อนขั้นที่นี่ภายในร้อยปีคงไปโลกวิญญาณเจ็ดสิบสองแห่งไม่ครบ”
เรื่องวงเวทจะมีประสิทธิภาพหรือไม่ เขายังคงเชื่อมั่นในตนเองดังเดิม “เจ้าวางใจในวงเวทของข้าได้ แม้แต่โลกวิญญาณที่พื้นดินทำประโยชน์ไม่ได้ยังเปลี่ยนเป็นโอเอซิสได้ เจ้ายังกลัวอ อะไรอีก แค่เติมแต่งนิดหน่อย เพิ่มวงเวทเล็กๆ อีกอัน ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย”
“ที่จริงท่านไม่ต้องพูดชัดเจนขนาดนี้ก็ได้ บอกว่าทำให้วงเวทสมบูรณ์แบบขึ้นไม่ดีกว่าหรือ? ท่านพูดแบบนี้ อารมณ์ดีๆ ของข้าก็หายหมด ท่านจงใจสินะ” จินเฟยเหยาไม่คิดจะมีโทสะ ผู้ยิ งใหญ่บ้าบอคนนี้จงใจทำ เขาทนเห็นตนเองอยู่อย่างมีความสุขไม่ได้
จริงเสียด้วย พี่กระจกใช้น้ำเสียงเขินอายเอ่ยวาจา “ข้าเป็นคนสัตย์ซื่อโง่งม ไม่เคยพูดจาโกหกมาก่อน เจ้าบีบให้ข้าโกหกนี่นา เป็นคนต้องซื่อตรง ข้ารู้สึกว่าแบบนี้จะทำให้เจ้ามีโทส สะ แต่ข้าก็พูดอย่างชัดเจนและตรงไปตรงมา ตอนนี้ข้าจะมอบวิธีกางวงเวทให้เจ้
