่ยอย่างไม่สบอารมณ์ “สายตาบ้าบออะไรกัน ข้าเป็นขั้นแปลงจิตแล้ว”
“ทำไมไม่มีอานุภาพกดดันชองขั้นแปลงจิตเลยสักนิด ปรากฏการณ์ประหลาดก่อนหน้านี้ก็น่าสงสารมาก เมฆดำกลางท้องนภาปล่อยสายฟ้าออกมาดังปู้ดแล้วสลายไป ไม่มีความน่าเกรงขามเลยสักนิด ทำให้ พวกเรานึกว่าเจ้าเลื่อนขั้นล้มเหลว ยังคิดจะปลอบใจเจ้าสักหน่อย” พอได้ยินว่าเป็นขั้นแปลงจิตแล้ว หวาหวั่นซีก็มองนางด้วยสีหน้าสงสัยพลางเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ
“ไม่ใช่ผายลมเสียหน่อย ปู้ดบ้าอะไร นี่เรียกว่าสลายความหรูหรา มีนัยถ่อมตัวกลับคืนสู่ความเรียบง่าย มีแค่พวกชอบโอ้อวดจึงอยากจะมีปรากฏการณ์ประหลาดที่งดงามอลังการ ที่จริงมีเพียงภายนอ อกเท่านั้นที่ดูดี” จินเฟยเหยาไม่รู้ว่าปรากฏการณ์ประหลาดของตนเองคืออะไร เดิมทีนึกว่าจะเกิดปรากฏการณ์ประหลาดเทาเที่ยที่ดุร้ายยิ่งขึ้น ทำให้นางจินตนาการถึงปรากฏการณ์ประหลาดอัน นรุนแรงที่ทั้งสามเผ่ามองเห็นไม่รู้ว่าจะตกใจมากเพียงใด
ทว่าตอนนี้เห็นการแสดงออกของคนทั้งสอง ราวกับปรากฏการณ์ประหลาดถ่อมตัวใช้ได้ อีกทั้งบรรลุขั้นแปลงจิตหรือไม่ก็ดูไม่ออก นี่ต้องเป็นปรากฏการณ์ประหลาดที่ถ่อมตัวและน่าสงสารเพียงใด ดจึงทำให้คนรู้สึกแบบนี้
เพื่อความมีหน้ามีตา จินเฟยเหยาจึงกล
