“เจ้าถามมามากมายขนาดนี้ ที่แท้จะยอมช่วยข้าเปิดวงเวทสะกดวิญญาณเก้าชั้นหรือไม่?” พี่กระจกพลันจำเป้าหมายเดิมได้ จึงเอ่ยถามเพื่อเปลี่ยนหัวข้อสนทนา
จินเฟยเหยาทำใจให้ร่าเริง เอ่ยอย่างช้าๆ “ท่านยังไม่ได้บอกว่าจะเปิดวงเวทอย่างไร อีกทั้งท่านจะเปิดวงเวทนี้ไปทำไม กักขังพวกเขาไว้ตลอดก็ดีแล้ว”
“โง่เขลา! จะได้อย่างไร เผ่าปิศาจในโลกระดับสวรรค์ไม่เดิมพันกับข้าเพราะเรื่องนี้ ข้าได้แต่เล่นกับคนของเผ่ามารและเผ่ามนุษย์ ถ้าเล่นกับพวกเขาไม่ได้ สิ่งของที่เขาแพ้พนันไปก ก็ไม่มีโอกาสพลิกจากแพ้เป็นชนะได้คืนมา เหตุผลง่ายดายขนาดนี้เจ้ายังไม่เข้าใจ!”
“เช่นนั้นท่านไปทำเองก็ได้นี่ ท่านสร้างการป้องกันเองท่านก็เปิดเอง จะไม่เร็วกว่าหรือ” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างไม่พอใจ
พี่กระจกชะงัก ตอบอย่างไร้เรี่ยวแรงกะทันหัน “เจ้าไม่เห็นหรือว่าข้ายุ่งมาก?” หลังเอ่ยจบก็เห็นจินเฟยเหยาส่ายศีรษะ เขาจึงเอ่ยอย่างไม่พอใจอีก “ข้าที่อยู่ตรงนี้เป็นวิญญาณจริง เพียงสายใยเดียว ย่อมดูไม่ออกว่ายุ่งมาก ทว่าร่างจริงของข้ายุ่งมาก ข้าจำได้ว่าตอนติดต่อครั้งที่แล้ว ข้ากำลังศึกษาโดมิโน่จีนอยู่ เล่นพนันสูงต่ำทั้งวันน่าเบื่อ หลายพันปี ผ่านไปแล้ว ต้องมีวิธีพน
