เผ่าพิภพวิ่งหนีไปแล้ว ส่วนจินเฟยเหยาและหวาหวั่นซีก็เข้าสู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้านหลังม่านแสง ด้านในเป็นห้องกว้างสิบจั้ง บนพื้นเรียบลื่นเป็นประกายและเต็มไปด้วยลวดลายอันงดงาม ม ตรงกลางมีแท่นทรงกลมกว้างสามจั้ง บนแท่นทรงกลมก็มีลวดลายแบบเดียวกัน และยังมีจานกลมเล็กๆ สามใบจัดวางตรงตำแหน่งมุมสามมุม นอกจากนี้ก็ไม่มีสิ่งอื่นๆ
ทว่าเพดานเหนือศีรษะเป็นภาพดวงดาราซึ่งใช้ศิลาวิญญาณฝังเป็นรูป ในห้องไม่มีสิ่งของจำพวกหินแสงราตรี อาศัยเพียงแสงสว่างจากพื้นก็สาดส่องทั่วห้องจนสว่างไสว
ใช้การรับรู้กวาดดูในห้องอย่างละเอียดรอบหนึ่ง ไม่พบยาระดับสูง ไม่มีของวิเศษชั้นยอด ไม่มีวัตถุดิบชั้นเยี่ยม มีเพียงความว่างเปล่า เดินสองก้าวทั่วทั้งห้องก็มีเสียงฝีเท้าดังสะท้อ อน
“เข้าใจผิดไปหรือไม่ ไม่มีอะไรเลย แท่นนี้เป็นสิ่งที่ถูกทิ้งสินะ” จินเฟยเหยาผิดหวังสุดขีด สถานที่ศักดิ์สิทธิ์นะ ไม่มีแม้แต่กระดูกพันปีสักชิ้น ที่แบบนี้จะถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ ได้อย่างไร
หวาหวั่นซีเงยหน้าขึ้นเหลียวซ้ายแลขวา สายตาจับจ้องไปที่แท่นทรงกลมอันนั้น นางเดินเข้าไปใกล้ และมองพินิจแท่นทรงกลมอันนี้อย่างระแวดระวัง มองอยู่ครู่หนึ่ง นางพลันเอ่ยว่า “เฟย ยเหยา ลวดลายบนแท่นท
