างของเขา?” หลังหวาหวั่นซีฟังจบจึงเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ต้องอยู่ในร่างของเขาแน่ เพียงแต่ซ่อนไว้ ไม่อยากให้สำนักรู้” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างมั่นใจ “ถ้าไม่ซ่อนไว้ ถูกคนพบเห็นต้องบอกให้เขามอบฮุ่นตุ้นออกมาแน่ ถึงตอนนั้นไม่มอบให้คื อทรยศสำนัก มอบออกไปก็ผิดต่อฮุ่นตุ้นอีก ดังนั้นเขาต้องแอบซ่อนไว้แน่ ทั้งยังบอกกับคนภายนอกว่าฮุ่นตุ้นหนีไป”
“แบบนี้เอง…” หวาหวั่นซีส่งเสียงตอบรับ แล้วคนทั้งสองก็ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้อีก
ตลอดทางขอเพียงทั้งสองคนพบว่าเบื้องหน้ามีการสู้รบก็จะติดยันต์ซ่อนกาย หลบเลี่ยงไปอย่างระมัดระวัง การรบที่ไร้ความหมายแบบนี้ หลีกเลี่ยงได้ก็หลีกเลี่ยงดีกว่า ไม่เช่นนั้นมีแต่จะ ะเสียเวลา
กลับถึงเมืองซั่นเหริน เผ่าพิภพทั้งหมดต้อนรับนางอย่างกระตือรือร้น แต่ละคนต่างรู้ว่านางไปหาเมล็ดพืชที่ใช้เป็นอาหารได้มา ถ้าสามารถผลิตอาหารเองได้ก็จะมีเสบียงเหลือเฟือ ต่อไป ก็ไม่ต้องกลัวอดแล้ว
นำเมล็ดพืชที่ได้ทั้งหมดออกมาให้บรรดาสตรีเผ่าพิภพเอาไปปลูก จินเฟยเหยาจึงนำกระจกสภาพโลกวิญญาณออกมาดู นางคิดจะมองดูโลกวิญญาณจ้งถู่อย่างละเอียด ดูว่าบนนั้นมีความสามารถพิเศ ศษที่บ่งชี้ถึงทรัพยากรแร่ได้หรือไม่
จ้องมองกระจกสภาพโลกว
