เจ้าเป็นคนหลอมสร้างออกมา เจ้าจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าต้องใช้วัตถุดิบอะไร! รีบทำให้ข้าเลย ไม่เช่นนั้นข้าจะไม่เกรงใจเจ้า ข้าจะวาดภาพให้ทันที มีหมดทุกแบบ!” เหรินเซวียนจือคำรามอี ก
ได้ยินคำพูดนี้ ใบหน้าของจินเฟยเหยาพลันเย็นเยียบลง เอ่ยถามด้วยสีหน้าดูแคลนอย่างยิ่ง “เจ้าคิดจะใช้ของสตรีคนใดมาติดตั้งบนร่างของหวาหวั่นซี คู่ควรหรือ? เจ้าเห็นนางเป็นอะไร? ข ของเล่นหรือ!”
“คำพูดนี้หมายความว่าอย่างไร!” เหรินเซวียนจือโดนนางถามแบบนี้ ถึงกับนิ่งอึ้งไป
“หมายความว่าอย่างไร?” จินเฟยเหยาสะบัดมือของเขาที่จับคอเสื้อตนเองทิ้งแล้วตวาดเสียงเย็นชา “เจ้าเห็นนางเป็นใคร? ก่อนหน้านี้เจ้าแสดงออกว่าชอบนางขนาดนั้น สุดท้ายก็แค่อยากนอนกั บนางสักครั้งเท่านั้น ตอนนี้เพื่อให้ตนเองสยิวกาย รื่นรมย์กับความสุขบนเตียงได้ เจ้าถึงกับให้ข้าติดตั้งของแบบนั้นให้นาง เจ้าไม่รู้สึกว่าเจ้าบ้าผู้หญิงมากไปหรือ!”
“ทำไม พบว่านางทำเรื่องบนเตียงไม่ได้เจ้าก็ร้อนใจ พุ่งมาอย่างดุร้ายคิดจะใช้สิ่งของของสตรีอื่นติดตั้งให้นาง จากนั้นเติมเต็มความปรารถนาที่เห็นแก่ตัวของเจ้า? ยังหมายความว่าอะไร เหรินเซวียนจือ ข้าอยากถามเจ้าหน่อย ที่แท้เจ้าหมายความว่าอย่างไร!”
เหรินเซวียนจือ
