กระทบถึงชีพจรและการโคจรพลังของข้า เพื่อไม่ให้พวกมันอุดกั้นชีพจร ร วิธีที่ดีที่สุดคือสร้างแก่นของปราณแห่งการเข่นฆ่าออกมา พอถึงระดับก็สามารถดูดซับได้ทั้งยังไม่อุดกั้นชีพจร”
“น่าเบื่อหน่ายจริงๆ พอว่างก็ต้องมานั่งที่นี่ มีเวลาว่างก็รีบออกไปช่วยหาเนื้อสัตว์ปิศาจให้ข้าเร็ว พวกเจ้าสองศิษย์อาจารย์ต่างเป็นปิศาจเกียจคร้าน หาข้ออ้างขี้เกียจทั้งวัน” จิน เฟยเหยาเอ่ยอย่างไม่พอใจ สามวันนี้เพิ่งได้เนื้อสัตว์ปิศาจมายี่สิบกว่าตัว นับว่ามีปริมาณไม่น้อย ปกติตัวหนึ่งกว้างสองสามจั้ง ไม่เช่นนั้นหลายวันนี้คงอยู่ที่นี่อย่างเสียแรงเปล่า
ถึงกับบอกว่าตนเองหาข้ออ้างแอบเกียจคร้าน เขาวิ่งไปข้างนอกเพื่อขอเนื้อสัตว์และเมล็ดพืชจากผู้บำเพ็ญเซียนให้นางทั้งวันชัดๆ นางไม่รู้สึกซาบซึ้งเลยสักนิดยังพูดจาเสียดสีอีก ดั งนั้นเขาจึงเอ่ยอย่างไม่พอใจ “ต้องการยายังพอว่า ต้องการเมล็ดพืชและอาหารยากเกินไป ผู้บำเพ็ญเซียนไม่กินอาหารนานแล้ว สิ่งเหล่านี้ไม่ได้หาง่ายๆ มิสู้เจ้าไปโลกวิญญาณอื่นแล้วฆ่า าสักหลายหมื่นตัวกลับมาก็มีกินแล้ว”
“ไกลเกินไป ข้ากลับมาพวกเขาก็อดตายหมดพอดี” จินเฟยเหยาส่ายศีรษะอย่างไม่ใส่ใจ ดูแล้วเกียจคร้านอย่างยิ่ง พอเห็นก็รู้ว่า