งไม่ได้จัดการก็ขอเนื้อสัตว์มา ภารกิจช่วยเหลือผู้อ่อนแออดอยากก็มอบให้เจ้าไปทำ คาดว่าเจ้าต้องตั้งใจท ทำแน่” จู๋ซวีอู๋สมองแล่นปราด เบื้องหน้ามีแรงงานสำเร็จรูปยืนอยู่ ดังนั้นจึงรีบโยนเรื่องนี้ให้ไป๋เจี่ยนจู๋
ไป๋เจี่ยนจู๋คิดไม่ถึงว่าตนเองพูดจาดีๆ สองประโยคก็ถูกมอบหมายภารกิจ อีกทั้งยังเป็นเรื่องที่ผู้อื่นเห็นแล้วรู้สึกงุนงง แต่จู๋ซวีอู๋ไม่คิดจะให้เขาหนีไป จึงโยนถุงเฉียนคุนว่าง งเปล่าใบหนึ่งให้เขาแล้วส่งเขาไปขอเนื้อสัตว์
จินเฟยเหยาอยู่ในค่ายของโลกวิญญาณเป่ยเฉินสามวัน ไป๋เจี่ยนจู๋และจู๋ซวีอู๋ช่วยนางสอบถามว่าใครมีเนื้อสัตว์ไปทั่ว ส่วนหวาหวั่นซีกลับไม่มีความเคลื่อนไหว นอกจากใช้การรับรู้รู้ว่า นางยังอยู่ในเมืองแล้วก็ไม่รู้ว่านางถูกเหรินเซวียนจือพาไปทำอะไร
ขอเพียงไม่ต้องออกไปฆ่าคน ไป๋เจี่ยนจู๋ก็จะนั่งจัดการปราณแห่งการเข่นฆ่าอยู่บนหลังคา รอจนเขาเก็บปราณสีโลหิตครั้งนี้กลับไป จินเฟยเหยาที่มารับอาหารฟรีจึงเอ่ยถามอย่างสงสัย “เจ จ้าชอบกินปราณแห่งการเข่นฆ่ามากหรือ? ข้าไม่ชอบเลยสักนิด กลิ่นคาวโลหิตเข้มข้นมาก”
ไป๋เจี่ยนจู๋ลืมตาช้าๆ เอ่ยอย่างสงบนิ่ง “ข้าจะชอบกินสิ่งของแบบนี้ได้อย่างไร ปราณแห่งการเข่นฆ่ามากเกินไปจะส่งผล
