จินเฟยเหยาเบิกตาโตมองดูคนเบื้องหน้า แยกแยะองคาพยพทั้งห้าของเขาอย่างละเอียด เหมือนจู๋ซวีอู๋อยู่บ้างจริงๆ เพียงแต่ในอดีตหน้าตาเขาไม่คมคาย ตอนนี้กลายเป็นผู้ใหญ่แล้ว เกิดควา ามเปลี่ยนแปลงไม่น้อยจริงๆ
“เจ้าฝึกเคล็ดวิชาที่เติบโตไม่ได้ จะเติบโตได้ต้องมีความสัมพันธ์ทางกายมิใช่หรือ?” นางเอ่ยอย่างไม่เข้าใจ พอพูดออกมาก็ตะลึงงันไป จากนั้นชี้ไปที่เขาแล้วตะโกนลั่น “อา! เจ้าหลับนอน กับสตรีแล้ว!”
เสียงของนางดังเกินไป หัวข้อสนทนาก็อ่อนไหวเกินไป ผู้บำเพ็ญเซียนรอบด้านจึงมองมาที่นี่ จู๋ซวีอู๋รีบใช้มืออุดปากนางอย่างร้อนใจและลากไปตรงมุม “เจ้าจะตะโกนเสียงดังทำไม! ไม่ใช่เร รื่องใหญ่อะไรเสียหน่อย ถึงกับแตกตื่นตกใจ!”
“ไม่ตกใจได้หรือ ที่ข้าประหลาดใจคือ เจ้าบอกว่าขอเพียงมีสัมพันธ์ทางกายพลังบำเพ็ญเพียรจะลดฮวบ ตอนนี้ไม่ลดลงตรงกันข้ามยังบรรลุขั้นแปลงจิต ข้าต้องตกใจแน่นอน ตั้งแต่พวกเราแยกก กันที่โลกวิญญาณเหอเซี่ยก็เป็นเวลาไม่กี่ปี เจ้าบรรลุได้เร็วเกินไปแล้ว ข้าไม่พอใจอย่างยิ่ง” จินเฟยเหยาเอ่ยอย่างเดือดดาล นางไม่สนใจหรอกว่าจู๋ซวีอู่จะมีสัมพันธ์ทางกายอย่างไร สิ งที่นางสนใจคือเจ้าหมอนี่เลื่อนขั้นได้เร็วกว่านาง
จู๋ซวีอู๋กลอกตาใส่นาง “เจ
