เจ้าสิ่งนี้มากมาย” เหรินเซวียนจือเล่นตานศักดิ์สิทธิ์ในมือ อารมณ์สงบลงแล้ว
“เป็นคนต้องใจกว้าง ทุกคนคุ้นเคยกันดี จะคิดร้ายกับเจ้าได้อย่างไร ข้าคงให้เจ้าช่วยแนะนำสำนักดีๆ สักแห่งให้ข้าอยู่ไม่ได้สินะ ถ้าเป็นไปได้ ข้าหวังว่าจะเริ่มงานเร็วหน่อย แร่ที่ขุดออกมาจะไม่มีที่วางแล้ว” จินเฟยเหยาเอ่ยยิ้มๆ
เหรินเซวียนจือมองนางแวบหนึ่ง คนแบบนี้ไม่จำเป็นต้องอ่อนโยนด้วย “แค่เตาเพลิงพิภพห้าเตา เจ้านำเขาสองข้างออกมาหลอกพวกเผ่าพิภพมาทำงานให้เจ้า รู้แต่แรกข้าน่าจะกางปีกออกมาก็สามารถปะปนอยู่ในหมู่เผ่าปิศาจและทำลายค่ายใหญ่ของพวกเขาโดยตรงได้”
“ใครจะรู้ว่าเผ่าปิศาจมีเผ่าพันธุ์ที่มีปีกยาวหรือไม่ ข้ารู้สึกว่าเผยหูพยัคฆ์ของเจ้าออกมาอาจจะดีกว่า ไม่แน่ว่าอาจจะเปลี่ยนเป็นน่ารัก” จินเฟยเหยาหัวเราะเสียงดังฮ่าๆ หยอกล้อเขาตรงๆ
“เพลิงพิภพอยู่ที่ใด พาข้าไปเดี๋ยวนี้เลย” เหรินเซวียนจือไม่คิดจะพูดจามากความกับนาง ตอนนั้นตนเองบ้าไปจริงๆ ถึงคิดจะร่วมมือกับสัตว์ร้าย
“ที่แท้เจ้ามาหาข้าด้วยเรื่องนี้ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นคนที่มีน้ำใจเร่าร้อน ไป ข้าจะพาเจ้าไป” จินเฟยเหยาลุกขึ้น พาเหรินเซวียนจือไปยังสถานที่ซึ่งขุดเพลิงพิภพ
เหรินเซวียนจือ
