ผิดหวังมาก คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นคนแบบนี้” จินเฟยเหยาเบ้ปากอย่างไม่พอใจ
ได้ยินคำพูดของนาง เหรินเซวียนจือรู้สึกว่าทรวงอกเจ็บปวดแทบตาย หายใจไม่ออก ดังนั้นจึงตะโกนอย่างอารมณ์เสีย “ถ้าเจ้าไม่อยากให้ข้าตายก็รีบไปเสีย ที่นี่ไม่ต้องการเจ้า!”
“ชิ!” คิดไม่ถึงว่าจะเป็นคนแบบนี้ ไม่ต้องเอ่ยถึงว่าเป็นสหาย ตอนนี้ยังช่วยชีวิตเขาด้วย ถึงกับมีท่าทีเช่นนี้ จินเฟยเหยาจากไปอย่างเดือดดาล ไม่อยากไปสนใจเจ้าคนเห็นสตรีแล้วลืมสหาย!
เดินออกมาก็เห็นพั่งจื่อกำลังมองนางอย่างตั้งใจ ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงเดินเข้าไปตบบ่ามัน “เจ้าพูดได้ถูกต้อง รู้แต่แรกไม่น่าช่วยเขาเลย เจ้าหมอนี่พึ่งพาไม่ได้ พอมีสตรีก็ลืมหมดทุกอย่าง เพศผู้ย่อมเข้าใจเพศผู้จริงๆ”
พั่งจื่อมองนางอย่างหมดวาจา ตนเองบอกไม่ช่วยไม่ได้หมายความแบบนี้เลยสักนิด!
แต่ที่ทำให้มันคิดไม่ถึงคือ เหรินเซวียนจือไม่ลงมือทันที ทว่าถูกเสี่ยวหวั่นและเนี่ยนซีจัดการเสียอยู่หมัด คิดๆ ดูแล้วเจ้าหมอนี่ก็บาดเจ็บสาหัส ไม่มีทางหายดีในสองสามปี เป็นศัตรูตอนนี้ก็หาเรื่องใส่ตัว ไม่รู้ว่าเหรินเซวียนจือจะทนคนที่ทำเรื่องเช่นนั้นกับตนเองได้นานเพียงใด ต่อสู้กันเป็นเรื่องช้าหรือเร็วเท่านั้น
เหรินเซวียนจ
