จินเฟยเหยาก็สังเกตเห็นสภาพการณ์นี้ ไม่รู้ว่ามีเผ่าพิภพในเสื้อผ้ากะรุ่งกะริ่งกลุ่มใหญ่ปรากฏตัวขึ้นเมื่อใด พวกเขามีสีหน้าละโมบอาหาร พยายามเบียดเข้าไปข้างหม้อ คิดจะแย่งเศษน้ำแ แกงที่เหลือมากิน
“นี่คือเวลาแสดงอานุภาพแห่งราชันของเจ้า อาศัยพลังบำเพ็ญเพียรของเจ้าต้องสยบพวกเขาได้แน่ ไม่ต้องเป็นห่วงว่าจะจัดการไม่ได้ เจ้ายังมีขุนนางเฒ่ามิใช่หรือ พวกเขามีประสบการณ์มากกว่า เจ้า รีบไปจัดการแก้ปัญหาเสีย!” จินเฟยเหยาใช้มือผลักราชันเผ่าพิภพให้เขารีบไปจัดการเรื่องนี้ เอะอะโวยวายน่ารำคาญแทบตายแล้ว
ราชันเผ่าพิภพฝืนใจลากขุนนางเฒ่าวิ่งไปยังฝูงจลาจล ภายใต้การชี้แนะของขุนนางเฒ่า อานุภาพกดดันของขั้นหลอมรวมของเขาจึงปลดปล่อยออกมา เผ่าพิภพส่วนมากเป็นประชาชนผู้อดอยากที่ไม่มี พลังบำเพ็ญเพียร เดิมทีก็หิวท้องกิ่วไม่มีเรี่ยวแรงอยู่แล้ว ถูกอานุภาพกดดันของเขาเข้าไป สองในสามส่วนก็ล้มลงกับพื้นทันที
จากนั้นเขาจึงค่อยๆ เดินเข้าไป เอ่ยด้วยสีหน้าข่มขู่ “ข้าชื่ออี้ถู่ ตอนนี้เป็นราชันเผ่าพิภพของโลกวิญญาณจ้งถู่ ถ้าพวกเจ้ายอมรับข้าเป็นราชัน พวกเจ้าก็คือประชาชนของข้า ข้าย่อม มรับประกันว่าจะให้พวกเจ้ากินอิ่มสวมอุ่น แต่ถ้าไม่ยอมรับ ข้าจะไม่ทำให้