จ้าโง่ราชันเหวิน คิดไม่ถึงว่าจะพบกลุ่มผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์เข้า สวรรค์ช่วยเหลือข้าจริงๆ หึๆๆ” จินเฟยเหยานึกถึงเรื่องเมื่อครู่ได้จึงหัวเราะอย่างกระหยิ่มใจขึ้นอีก
ราชันเหวินตามพวกนางมาสองเดือนกว่า ในที่สุดก็มาสกัดได้ตอนใกล้จะถึงโลกวิญญาณจ้งถู่ ขณะกำลังจะลงมือกลับบังเอิญพบผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์กลุ่มหนึ่ง เผ่ามนุษย์พวกนั้นพอเห็น นว่าที่นี่มีเผ่าปิศาจก็ดวงตาแดงก่ำพุ่งเข้ามาทันที ส่วนจินเฟยเหยารีบเก็บเขาบนศีรษะและเก็บปราณปิศาจทั่วร่างกลายเป็นเผ่ามนุษย์คนหนึ่ง
อยู่ห่างกันไกลมาก จินเฟยเหยาจึงร้องตะโกนเสียงดังว่า “สหายเซียนเบื้องหน้า ช่วยด้วย! ข้าเป็นคนของสำนักหลิงเถี่ยวในโลกวิญญาณเหอเซี่ย สหายเซียนรีบช่วยเหลือด้วย!”
ราชันเหวินเห็นฉากนี้จึงด่าทอ “เจ้ามนุษย์ปิศาจ คิดไม่ถึงว่าจะเก็บเขาแล้ว”
“มนุษย์ปิศาจ! มีคนของพวกเราอยู่ ดูสิว่าเจ้าจะกำเริบเสิบสานต่อไปได้อย่างไร!” จินเฟยเหยาถลึงตาเอ่ยยิ้มๆ
ผู้บำเพ็ญเซียนเผ่ามนุษย์กลุ่มนี้ผ่านมาพอดี เห็นเผ่าปิศาจกลุ่มใหญ่ล้อมผู้บำเพ็ญเซียนสตรีขั้นกำเนิดใหม่คนหนึ่งก็รีบมาและต่อสู้กันโดยไม่พูดพร่ำทำเพลงทันที ส่วนจินเฟยเหยาม มองพวกเขาสู้กัน นางฉวยโอกาสที่มีคนช