ุลมุนเล็ดลอดออกไป ระหว่างทางยังนำหวาหวั่นซีออกมา เพิ่มมาอีกคนหนึ่งจะปลอดภัยกว่า
เห็นนางหัวเราะอย่างเบิกบานขนาดนี้ หวาหวั่นซีจึงด่าทออย่างอารมณ์เสีย “เจ้ายังหัวเราะอีก ที่ผ่านไปเมื่อครู่คือคนกลุ่มนั้นสินะ นอกจากคนขั้นแปลงจิตคนนั้นที่สภาพดีหน่อยแล้ว ว คนอื่นๆ ต่างสีหน้าซีดขาว ร่างกายมีบาดแผล ไม่รู้ว่าราชันเหวินเป็นหรือตาย”
“สีหน้าซีดขาวคงถูกราชันเหวินดูดเลือดเสียแปดส่วน ถึงอย่างไรพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ก็แสดงว่าถ้าไม่ได้สังหารเผ่าปิศาจหมดแล้วก็สู้เสมอกัน ทั้งสองฝ่ายต่างหลบหนี จะสนใจทำไมว่าเขาจ จะตายหรือไม่ พวกเรารีบนำครอบครัวเผ่าพิภพออกมาแล้วซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน” จินเฟยเหยามองดูรอบด้าน และเอ่ยอย่างไม่วางใจ
สภาพแวดล้อมของโลกวิญญาณจ้งถู่ย่ำแย่อย่างยิ่ง นอกจากดินสีเหลืองแดง ก็เป็นพวกหญ้าสใกล้ตาย แห้งเหลืองน่าเกลียดสูงหนึ่งตัวคนกว่า นอกจากสิ่งนี้ก็ไม่มีอะไรเลย แม้แต่แม่น้ำหรือทะ ะเลสาบก็ไม่มีสักแห่ง อย่างมากที่สุดก็มีเพียงหล่มโคลนที่ไม่รู้ว่าถูกน้ำฝนสร้างขึ้นตั้งแต่เมื่อใด
“ที่นี่ไม่อุดมสมบูรณ์เลยจริงๆ ขนาดสัตว์ปิศาจยังไม่มีสักตัว” จินเฟยเหยาและหวาหวั่นซีเหาะไปริมทะเลอีกครั้ง เดิมทีวางแผนว่าถึงโลกวิญญาณจ
