าจั้ง ส่วนในถ้ำมีกลุ่มเผ่าพิภพในเสื้อผ้ากะรุ่งกะริ่งและซูบผอมกำลังมองนางอย่างโง่งม พวกเขาแ แต่ละคนหน้าเหลืองตัวผอมแห้ง ส่วนมากเป็นเผ่าพิภพที่ไม่มีพลังบำเพ็ญเพียร ในจำนวนนั้นมีเผ่าพิภพขั้นฝึกปราณอยู่สิบกว่าคนก็มีสภาพไม่แตกต่างอะไรจากพวกขอทานเช่นกัน พวกเขานั่งล ล้อมหินแสงราตรีเล็กๆ ก้อนหนึ่ง เวลานี้ทุกคนถูกมุกกวงหมิงซึ่งมีแสงสว่างกว่าหลายเท่าทำให้โง่งมไป
หวาหวั่นซีก็ตามมาติดๆ พอพบเห็นฉากนี้ก็อดมองดูจินเฟยเหยาไม่ได้
ทว่าในเวลานี้เอง เผ่าพิภพกลุ่มนี้สังเกตเห็นว่าในมือของพวกนางสองคนหิ้วเผ่าพิภพตัวอวบอ้วนหูใหญ่สี่คนซึ่งสวมชุดดีกว่าพวกเขาหลายสิบเท่า อีกทั้งเผ่าพิภพสี่คนนั้นยังมีพลั งบำเพ็ญเพียรและดูเหมือนจะมีพลังบำเพ็ญเพียรไม่ต่ำต้อยด้วย ส่วนมนุษย์ร่างสูงใหญ่สองคนนี้ คนหนึ่งเป็นเผ่าปิศาจ อีกคนกลับเป็นเผ่ามนุษย์ การรวมตัวแบบนี้ทำให้พวกเขารู้สึกแปลกปร ระหลาด
อยู่อย่างเงียบกริบเช่นนี้หลายอึดใจ ในกลุ่มคนเผ่าพิภพพลันมีเสียงเศร้าสลดร่ำร้องขึ้น “ท่านเซียนไว้ชีวิตด้วย พวกเราเป็นเพียงเผ่าพิภพธรรมดา ไม่มีพลังบำเพ็ญเพียร!”
หลังเสียงนี้ดังขึ้น เผ่าพิภพทั้งหมดก็คุกเข่าร่ำไห้ขอความเมตตา ร้องไห้อย่างเรียกได้
