เพิ่งปรากฏตัวก็ถูกพบเห็น น่าจะไม ม่ได้ยินเรื่องราวมากนัก เขายังไม่รู้ว่าตอนตนเองจากไป เกรงว่าคงจะออกจากเมืองไป่เหอไม่ได้ง่ายๆ
แต่ในเมื่อส่งตนเองมาถึงที่ เช่นนั้นก็ไม่เกรงใจล่ะ
จินเฟยเหยายิ้มแย้มเอ่ยว่า “แบบนี้ก็ได้ แต่ทางที่ดีตอนออกไปต้องแอบๆ ไป”
“แน่นอน ผู้อาวุโสต้องไม่คิดจะให้ตนเองถูกพบเห็นแน่ พวกเราสามารถแยกกันไปได้ จากนั้นหาสถานที่แห่งหนึ่งรวมตัวกัน” ราชันเผ่าพิภพปีติยินดีอย่างยิ่ง มีคนผู้นี้คุ้มครอง น่าจะกลับถ ถึงโลกวิญญาณจ้งถู่ได้อย่างปลอดภัย เมืองไป่เหอแห่งนี้อยู่ต่อไปไม่ได้แล้วจริงๆ กลับไปโลกวิญญาณจ้งถู่ดีกว่า ในดินน่าอยู่กว่าในน้ำ
“ไม่ นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของข้า” จินเฟยเหยายื่นนิ้วออกมาส่ายไหว จากนั้นเริ่มขู่ขวัญเขา “เจ้าไม่ดูบ้างว่าตอนนี้สภาพการณ์เป็นอย่างไร ประชาชนต่อต้านเผ่ามนุษย์และเผ่ามาร ตอนนี้ เจ้ากลับจะย้ายบ้าน ผู้อื่นล้วนวิ่งมาที่นี่ เจ้ากลับทำตรงกันข้าม ผู้ใดจะรู้ว่าเจ้าคิดจะไปเข้ากับเผ่ามนุษย์และเผ่ามารหรือ
