ยาวเกินไปแล้วกระมัง
จินเฟยเหยาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “พูดตามตรงนะ เจ้าคงไม่อยากถูกคนเห็นว่ามากับข้าหรอกนะ ตอนนี้ข้าเป็นตัวเรียกความเกลียดชัง เจ้าดูข้างนอก ราชันเหวินยังเฝ้าอยู่เลย ดังนั้น ขุดทางใต้ดินจึงเป็นเรื่องที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย พวกเจ้าไม่เคยขุดอุโมงค์ใต้ดินมาหลายพันปีพอดี จะได้ฝึกฝนสักหน่อย ไม่เช่นนั้นต่อไปกลับถึงโลกวิญญาณจ้งถู่แล้วไม่ชำนาญจะใช้ชีวิตได้ อย่างไร”
“มีวิธีการพูดแบบนี้ที่ไหน...” ราชันเผ่าพิภพทำปากยื่นเอ่ยวาจา ถึงจะไม่ยินยอม แต่สิ่งที่จินเฟยเหยาพูดก็เป็นความจริง
ไม่ว่าจะเป็นด้านใดก็ไม่เป็นประโยชน์กับตนเอง ทว่านางมีพลังบำเพ็ญเพียรสูงสามารถสะบัดก้นหนีไปได้ ในอดีตตอนที่ยังมีเงินมีอำนาจ เชิญเผ่าปิศาจขั้นกำเนิดใหม่หลายคนส่งตระกูลตนเองก กลับโลกวิญญาณจ้งถู่ย่อมไม่มีปัญหาแน่ ตอนนี้ไม่มีอะไรสักอย่างย่อมไม่มีใครทำเรื่องนี้ ถ้าไม่มีคนขั้นกำเนิดใหม่อยู่ สัตว์ทะเลระหว่างทางกินคนได้นะ
นึกถึงเส้นทางจากเมืองไป่เหอถึงโลกวิญญาณจ้งถู
