็ว่างงานเกินไป ท่านจริงจังหน่อ อย หลอกคนเล่นสินะ”
มังกรปิศาจส่งเสียงขึ้นจมูก “เชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่เจ้า ถึงอย่างไรความจริงก็เป็นเช่นนี้ ที่แท้เผ่าปิศาจล่วงเกินอะไรเขาข้าก็ไม่รู้ ถึงอย่างไรก็น่าจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขนาดข้าก็แค่ เดิมพันกับคนอื่นว่าจะจมเรือนของเขาก็ถูกโยนมาไว้ที่นี่แล้ว”
“ท่านโง่หรือเปล่า รู้ชัดๆ ว่าเป็นบุคคลอันร้ายกาจขนาดนี้ ท่านยังไปจมเรือนของเขาอีก” ไม่ว่าคนที่มังกรปิศาจเอ่ยถึงจะมีอยู่จริงหรือไม่ ทว่ารู้ชัดๆ ว่าผู้อื่นร้ายกาจขนาดนี้ ย ยังไปจมเรือนของผู้อื่นอีก ทำให้คนรู้สึกว่าโง่เขลามาก
“ตอนนั้นข้ายังหนุ่มเลือดร้อนอย่างยิ่ง เรื่องที่เจ้าถามข้าก็บอกแล้ว ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ไปเถอะ ถ้าเตรียมตัวจะไปเมื่อใดค่อยมาบอกข้า” มังกรปิศาจด่าทออย่างอารมณ์เสียแล้วไม่สนใจนางอี ก
“ท่าทีอะไรกัน” จินเฟยเหยาก็ส่งเสียงขึ้นจมูก ฟังเรื่องราวอยู่นานก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดคนผู้นี้จึงร้า
