ยกาจขนาดนั้น ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย
“พอแล้ว ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไรอยู่ ข้าจะบอกเจ้าอีกครั้ง คนผู้นั้นเป็นยอดฝีมือด้านวงเวท วงเวทที่เขากางเป็นหนึ่งไม่มีสอง แข็งแกร่งสุดเปรียบปาน ข้าไม่ได้ถูกเขาสังหารเอ องกับมือ ทว่าถูกการป้องกันในเรือนเขาหั่นจนกลายเป็นแบบนี้ วงเวทในมือของผู้อื่นมีประโยชน์ไม่มาก ทว่าอยู่ในมือเขากลับเป็นเครื่องมืออันทรงประสิทธิภาพที่แปรเปลี่ยนได้นับพัน นับหมื่น” มังกรปิศาจหัวเราะอย่างเย็นชา
“รู้แล้ว” จินเฟยเหยาทำปากยื่นตอบรับคำหนึ่ง มังกรปิศาจขี้ขลาดเกินไป คนผู้นั้นต่อให้ตอนนี้ยังมีชีวิตอยู่ก็อยู่ที่โลกระดับสวรรค์ พูดถึงเขาสักหลายประโยคที่นี่จะกลัวอะไร ไ ไม่ดูเสียบ้างว่าตนเองเล่าบ้าบออะไร หลังจากฟังแล้วก็ยิ่งสับสน มิสู้บอกแต่แรกว่าไม่รู้เสียดีกว่า
ในที่สุดก็รู้ว่าเพราะเหตุใดเผ่าปิศาจจึงขึ้นไปโลกระดับเทพไม่ได้ ทว่ายังไม่รู้สาเหตุที่แท้จริง คิดอีกที พอการป้องกันนี้ถูกเปิดออก สัตว์ปิศาจที่
