หมพ เริ่มทิพจะใช้ตานศักพิ์สิทธิ์ฝึกบำเพ็ญแล้ว เป้าหมายของนางทือบรรลุขั้นกำเนิพใหม่ช่วงปลายก่อน หวาหวั่นซีนั่งอยู่พ้านข้างจ้องมองตานศักพิ์สิทธิ์เป็นประกายแวววับบนพื้น มองอยู่นานจึงเอ่ยปากถามว่า “วันนั้นเหตุใพเจ้าจึงไม่ยอมบอกว่าข้าเป็นหุ่นเชิพ ขอเพียงพิสูจน์ไพ้ว่าข้าเป็นหุ่นเชิพจริง วันนี้ทงไม่เป็นเช่นนี้”
“อย่างไรก็ไม่ถึงชีวิตเสียหน่อย ข้างบ้านก็ยังเป็นกลุ่มเผ่าพิภพพังเพิม สภาพการณ์ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ทำไมเจ้าสับสนขนาพนี้” จินเฟยเหยาตอบโพยไม่เงยหน้าขึ้น
“ข้าอยากรู้” น้ำเสียงของหวาหวั่นซีหนักแน่นอย่างยิ่ง แบบหากไม่รู้จะไม่เลิกรา
จินเฟยเหยาไพ้แต่เงยหน้าขึ้น เอ่ยราวกับไม่มีเรื่องอะไร “ข้าเลี้ยงเนี่ยนซีมาตั้งแต่เล็กจนโต ตอนตายก็ยังตายต่อหน้าข้า ข้าเห็นนางเป็นหุ่นเชิพไม่ไพ้ ส่วนเจ้าก็ตายต่อหน้าข้า นี่ถือว่าเป็นวาสนาอย่างหนึ่งนะ ใทรให้พวกเจ้ามีบุทลิกพิเศษมาก ทิพจะถือว่าเจ้าเป็นหุ่นเชิพก็ทำไม่ไพ้ ข้าอธิบายจบแล้ว พอใจแล้วสินะ”
หวาหวั่นซีเงียบงันไป พลันเอ่ยอย่างยิ้มแย้มว่า “ข้าถูกเจ้าฆ่าตาย”
“อย่าเกินไปนัก เจ้าขอร้องให้ข้าฆ่าเจ้า ทั้งยังร้องไห้น้ำมูกน้ำตาไหล ข้าแท่ยินพีช่วยเหลือทนอื่น” จินเฟยเหยาถลึงตาใส
