ปลาหลิวตัวหนึ่งให้ติดตามจินเฟยเหยาทุกเมื่อ ขอเพียงนางออกจากพื้นที่พันหลี่ปลาหลิวก็จะตาย ราชันสุ่ยจวินจะรู้ว่านางอยู่ที่ใดทันที สามารถป้องกันนางหลบหนีได้และยังไม่ต้องสิ้นเปลืองคนมาจับตาดูนาง
“ราชันเหวินคนนี้โชคดีเกินไปแล้ว มีคนหนุนหลังก็ดีแบบนี้ ส่วนที่เขาต้องชดใช้ทั้งหมดมีเผ่าคุนชดใช้แทน” จินเฟยเหยาถอนหายใจ เผ่าเจี่ยวที่มีอยู่คนเดียวน่าสงสารจริงๆ คิดถึงราชันเหวินก่อเรื่องใหญ่ขนาดนี้ คนของเผ่าคุนก็ไม่โทษว่าเขา แค่ตกลงกันว่าให้พวกเขาจ่ายค่าชดใช้แล้วมารับคนไป
“ไปเถอะ พวกเราไปดูที่พักซึ่งราชันสุ่ยจวินจัดให้” ราชันสุ่ยจวินยังจัดที่พักอาศัยให้พวกนางอยู่เดี่ยวๆ ถือว่าเป็นงานรวมที่พักระยะยาว แต่ละเดือนต้องส่งมอบสัตว์ที่ล่ามาชดใช้ค่าเสียหายของเกาะอันห่างไกล แต่จินเฟยเหยาก็ไม่เห็นเป็นอะไร ถึงอย่างไรก็ไม่ได้คิดจะชดใช้อย่างจริงใจอยู่แล้ว แค่สามารถจัดการได้ก็พอ
เมื่อติดตามคนของราชันสุ่ยจวินมาถึงสถานที่ซึ่งพวกเขาต้องอาศัยอยู่ จินเฟยเหยาอดมุมปากกระตุกไม่ได้ เป็นบ้านเปลือกหอยก็ช่างเถอะ คิดไม่ถึงว่ายังแค่หนึ่งในสามของชั้น นางชี้พื้นที่ว่างอย่างไม่พอใจ ถามเผ่าปิศาจขั้นสร้างฐานที่นำทางว่า “เพราะ
