บถุงเฉียนคุนใบนี้ขึ้นมาแล้วล้วงลงไปในกองสัตว์ทะเลก็ค้นได้ถุงเฉียนคุนอีกใบ จินเฟยเหยาเก็บถุงเฉียนคุนสองใบขึ้นมาแล้วเอ่ยยิ้มๆ ว่า “เรื่องนี้พวกเขาเป็นฝ่ายไร้มารยาทก่อน ฝั่งพวกเรามีเหตุผล ต่อให้มาหาถึงบ้านในภายหลัง พวกเขาก็ไม่มีอะไรจะพูด สมัยนี้ต่อให้คิดจะทำเรื่องเลวร้ายก็ต้องรักษาหน้าไว้หน่อย ส่วนพวกเราเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเซียนอิสระตัวเล็กๆ พวกเขาเป็นเผ่าที่มีหน้ามีตา พวกเราไม่ต้องรักษาหน้าแต่พวกเขายังต้องรักษาหน้า”
หวาหวั่นซีมองนางแล้วเอ่ยถามอย่างตกใจ “เจ้าซ่อนถุงเฉียนคุนไว้เมื่อใด! แม้แต่ข้าก็ยังไม่รู้”
“ข้าไม่ได้ซ่อนเสียหน่อย ตอนเจ้าสังหารเขาตายมันร่วงลงมาเอง ข้าเพียงสายตาแหลมคมมองเห็นเท่านั้น อีกทั้งถุงเฉียนคุนที่ข้าคืนให้พวกเขาไม่ใช่ของคนเผ่าปิศาจคนนั้น แต่เป็นถุงเฉียนคุนสำรองของข้า ในนั้นใส่มุกที่ใช้ยาขั้นหนึ่งเม็ดเดียวสามารถซื้อได้ร้อยเม็ด” จินเฟยเหยาเปิดมุมหนึ่งของชุดอีกา พอหวาหวั่นซีเห็น ภายในชุดอีกาแขวนถุงเฉียนคุนสิบกว่าใบ
“เจ้าพกถุงเฉียนคุนมากมายขนาดนี้มาทำไม!” ถุงเฉียนคุนมีพื้นที่มากใช้บรรจุทุกอย่างได้ หวาหวั่นซียังไม่เคยเห็นคนพกถุงมากขนาดนี้มาก่อน ต่อให้มีคนแขวนถุง
