ซี
เก็บสัตว์ทะเลเรียบร้อย พวกนางก็กลับเมืองไป่เหอ ไม่ได้ไปจัดการสัตว์ทะเลก่อนทว่าตรงกลับเรือน
หลังจากพวกนางไปได้ครึ่งชั่วยาม ทางเมืองไป่เหอก็มีคนกลุ่มหนึ่งจำนวนสิบหกคนมา สิ่งที่พวกเขาโดยสารมาคือปลาฟานไป๋ขนาดยักษ์ ปลาชนิดนี้ใหญ่กว่าปลาไป๋สุ่ยสิบเท่า เผ่าปิศาจหลายคนที่กลับไปก็นั่งปลาฟานไป๋เพียงแต่นั่งอยู่ด้านข้าง ตรงกลางเป็นบุรุษผมยาวสีน้ำตาลกำลังหลับตาฟังพวกเขารายงาน
เขามีพลังบำเพ็ญเพียรขั้นเทพช่วงปลาย เส้นผมสีน้ำตาลปกคลุมแผ่นหลังตามสบาย สวมผ้าสีขาวบางเบาคลุมด้านนอก ด้านในกลับเป็นชุดยาวสีน้ำตาลเข้มปักลวดลายปีกสีเข้ม สีหน้าซีดขาว โฉมหน้าหล่อเหลา ดวงตาเป็นสีอำพันสวยงาม หากมิใช่รอบกายแผ่ปราณปิศาจอันรุนแรงออกมา บนร่างคงไม่มีลักษณะของเผ่าปิศาจเลยสักนิด
คนกลุ่มนี้มาถึงสถานที่เกิดเหตุ ยามนี้วงเวทถูกเก็บไปแล้ว น้ำทะเลท่วมถึงที่นี่อีกครั้ง เศษเนื้อที่เหลืออยู่ถูกปลาที่ผ่านมากินจนหมดเกลี้ยง แม้แต่โลหิตก็ลอยกระจายไปหมด
“มารายงานช้าขนาดนี้ คนหนีไปหมดแล้ว” เผ่าปิศาจขั้นเทพผู้นี้ไม่พอใจอยู่บ้าง เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา
คนที่เหลือไม่กล้าส่งเสียง เผ่าปิศาจที่กลับไปหลายคนนั้นก็อยู่ที่นี่ หากมิใช่ราชันเหวิ
