ะ” ถึงอย่างไรนี่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าขายแทนตนเองก็จะทำเงินได้มากหน่อย ถ้าไม่รีบใช้ยามังกรคำรามก็ไม่เป็นไร ดังนั้นจินเฟยเหยาจึงตกลง
เยี่ยจื่อเอ่ยขอบคุณอย่างยินดี “ขอบคุณผู้อาวุโส ข้าต้องหาวิธีขายให้ได้แน่”
“ข้าไปก่อนนะ” จินเฟยเหยาถูกนางไปส่งถึงนอกประตูอย่างกระตือรือร้น มีคนขั้นกำเนิดใหม่หาสินค้าให้โดยเฉพาะ เยี่ยจื่อมีหัวทางด้านการค้าจริงๆ
ออกจากถนนสาหร่าย นางก็เหาะไปใจกลางเมือง เป้าหมายคือเนื้อแห้งของมังกรปิศาจ จินเฟยเหยารู้สึกว่าตนเองจำเป็นต้องพูดคุยกับเนื้อมังกรปิศาจ ฝั่งกระดูกมีวิญญาณจริงครึ่งตัว เนื้อแห้ง งเส้นนี้ก็น่าจะมีวิญญาณจริงอีกครึ่งหนึ่ง
เนื่องจากมีเผ่าปิศาจมากราบไหว้เนื้อมังกรเทพเป็นประจำ ดังนั้นรอบด้านมักจะมีเผ่าปิศาจหยุดลง หลังจากกราบไหว้แล้วจึงเดินไป เป็นสาวกผู้ภักดีจริงๆ
นางนั่งพรมบินมาถึงสถานที่ซึ่งอยู่ใกล้เนื้อมังกรปิศาจมากที่สุด จากนั้นจึงเอ่ยปากตรงๆ “นี่ มังกรเฒ่า ท่านอยู่หรือไม่? วิญญาณจริงครึ่งหนึ่งของท่านให้ข้ามาหาท่านแน่ะ ถ้ายังมีชี วิตอยู่ก็ตอบหน่อย”
เนื้อแห้งไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย ทำให้คนรู้สึกว่านี่คือเนื้อแห้งธรรมดาเส้นหนึ่ง เพียงแต่ปริมาณมากหน่อยเท่านั้น
ไม่ถูกต้อง หรือว่าไม่ใช
