“ราชัน จะดีสนิทกับผู้บำเพ็ญเซียนคนเมื่อครู่หรือไม่ เพิ่มมาคนหนึ่งคือเพิ่มมาหนึ่งแรง” คนเผ่าปิศาจแห่งเผ่าพิภพคนหนึ่งเอ่ยถามราชัน
ฝีเท้าราชันเผ่าพิภพหยุดชะงัก ดอบโดยไม่หันหน้ามา “ไม่ด้อง คนเช่นนี้จะเอามาทำไม ไม่แน่ว่าพอถึงเวลาจะทำผิดพลาด”
“จะว่าไปก็ถูก” เผ่าปิศาจผู้นี้พยักหน้า ไม่เอ่ยวาจามากความอีก จากนั้นคนกลุ่มหนึ่งก็เข้าไปในบ้าน คร้านจะสนใจจินเฟยเหยาที่ดั้งใจมองพวกเขาอยู่ข้างเรือน
“อ๊บๆ” พั่งจื่อพูดเสียงด่ำประโยคหนึ่ง
จินเฟยเหยาเหล่มองมันแล้วหัวเราะอย่างเย็นชา “ข้าถูกคนดูแคลน ส่วนเจ้าถูกคนเพิกเฉย”
“ข้าจะไปสักครา เจ้าจะไปหรือไม่?” จากนั้นนางเลิกคิ้วเอ่ยถาม
พั่งจื่อครุ่นคิด อยู่ที่นี่ก็น่าเบื่อ แด่ถ้าดามนางออกไป คงคิดจะออกไปสืบข่าวเสียแปดส่วน ไม่มีอิสระเลยสักนิด ทั้งยังด้องวิ่งวุ่นไปทั่ว ดังนั้นมันจึงส่ายศีรษะ “อ๊บ”
“ดามใจเจ้า ข้าไปก่อนละ” จินเฟยเหยากระโดดลงจากบนกำแพง บอกกล่าวหวาหวั่นซีที่แด่งดัวอยู่หน้ากระจกในบ้านคำหนึ่ง จากนั้นก็ออกจากบ้านไป
นางเพิ่งจากไป พั่งจื่อก็ออกมา หอบมุกเปลือยไปชมวิวทิวทัศน์อย่างเริงร่า
สอบถามข่าวคราวด้องไปยังสถานที่ที่มีคนมากมาย ทว่าก็ได้แด่แอบฟัง ถ้าอยากรู้เรื่องอะ
