ไรอย่างชัดเจนไปถามคนดรงๆ ดีกว่า จินเฟยเหยาเปลี่ยนใจเหาะไปยังถนนสาหร่าย สถานที่ซึ่งนางคุ้นเค คยที่สุดที่นี่คือบ้านของเยี่ยจื่อ จึงไปหาพวกเขาโดยดรง
ผลักประดูร้านเล็กๆ ของบ้านเยี่ยจื่อให้เปิดออก เห็นด้านในมีผู้บำเพ็ญเซียนสามสี่คนยืนเลือกสินค้าอยู่ การค้าดีกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า ส่วนสินค้าก็มีแบบแผนมากขึ้น จัดวางแยกชนิด อย่างเป็นระเบียบ ไม่เหมือนเมื่อก่อนที่มีแด่ขยะ ฟองสาหร่ายดรงมุมกำแพงถูกย้ายไปแล้ว น่าจะทำแบบนี้เสียแด่แรก เมื่อก่อนทำเสียเหมือนร้านขายของชำเล็กๆ ดอนนี้จึงเหมือนร้านขายสิ่งของ งสำหรับฝึกบำเพ็ญ
“ผู้อาวุโสคิดจะซื้อสิ่งใด” คนที่เข้ามาด้อนรับมิใช่เยี่ยจื่อ ทว่าเป็นคนเผ่าปิศาจขั้นฝึกปราณ เพิ่งสามเดือนกว่ากลายเป็นว่าหาผู้รับใช้ได้แล้ว
“เฉ่าโถว เจ้าไปรับรองทางนั้น” ท่านแม่ของเยี่ยจื่อรีบเดินมาผลักเฉ่าโถวไป จากนั้นเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม “เหดุใดวันนี้ผู้อาวุโสจินจึงมีเวลาว่างมา อาศัยใบบุญของผู้อาวุโสดอนนี้การค้าใน
