ร้อยปีราชันพิภพก็มักจะก่อเรื่องขึ้นครั้งหนึ่ง เมื่อเรื่องผ่านไป ปแล้วเรื่องก็จะเงียบเอง”
“ก่อเรื่องอะไร?”
“พวกเขาคิดจะกลับไปก่อดั้งโลกวิญญาณจ้งถู่ขึ้นอีกครั้งมาดลอด แด่คนของโลกจ้งถู่ไม่ยินยอมให้พวกเขากลับไป ดังนั้นทุกหลายสิบหรือหลายร้อยปี ราชันเผ่าพิภพจะทนความเงียบเหงาไม่ไหวเร รียกระดมพลเชื้อเชิญผู้บำเพ็ญเซียนเผ่าปิศาจมาช่วยพาเขากลับไป ทว่าง่ายดายขนาดนั้นที่ไหน ดอนนี้ในโลกวิญญาณจ้งถู่ไม่ใช่แผ่นดินของเผ่าพิภพแล้ว คนที่ควบคุมโลกวิญญาณจ้งถู่คือคนขอ องเผ่ามารยังมีเผ่ามนุษย์ที่แย่งชิงพื้นที่มาได้ไม่น้อย กลับไปก็เปล่าประโยชน์” เยี่ยจื่อเอ่ยยิ้มๆ
พอจินเฟยหยาได้ฟัง กลายเป็นว่าแคว้นล่มสลายไปนานแล้ว ไม่ใช่ด้องแย่งชิงดินแดนคืนมาจากประชาชนเผ่าพิภพ ทว่าด้องแย่งชิงดินแดนคืนมาจากมือของเผ่ามารและเผ่ามนุษย์ เรียกระดมเผ่า ปิศาจเล็กน้อยมาจะมีประโยชน์อะไร
ถ้าเป็นในอดีดดอนศิลาวิญญาณมีค่า ไม่แน
